Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Κρίνοι του έρωτα


Ανθίζουν κρίνοι του έρωτα
στη μέση του χειμώνα
στου ονείρου το ξημέρωμα
θα κάνουν αρραβώνα.

Στου παραδείσου τα σκαλιά
άγγελοι περιμένουν
και στης ζωής την καταχνιά
τον ήλιο τους προσμένουν.

Καρδιά μου πώς να σου το πω
πώς να το περιγράψω
με λίγα λόγια προσπαθώ
στο πλάι σου για να 'ρθω.

Μ' ένα ζεστό χαμόγελο
να σε προϋπαντήσω
στα χείλη ζαχαρόμελο
γλυκό φιλί ν' αφήσω.

Ν' αγγίξω με το χέρι μου
μια τούφα απ' τα μαλλιά σου
του σύμπαντος το αστέρι μου
να βρω στην αγκαλιά σου.

Εκεί στο μέρος της καρδιάς
στον ώμο σου να γείρω
στα σπλάχνα μέσα της φωτιάς
σαν λαίλαπα να γίνω.

Στα κύτταρα του σώματος
σαν μπω να τα ταράξω
τα φώτα όλα του δώματος
ένα, ένα ν’ ανάψω.

Στο διψασμένο σου κορμί
καυτή βροχή να ρίξω
κι από του πόθου την πηγή
τη γη σου να ποτίσω.

Κάθε θαμμένη αίσθηση
μέσα μας να ξυπνήσει
του πάθους μας διαίσθηση
στην τρέλα να κινήσει.

Να κάνει επανάσταση
η δόλια λογική μας
η έλξη μας σε διάσταση
βαθιά μες στην ψυχή μας.

Ένα ταξίδι ερωτικό
εμείς οι δυο να πάμε
ψηλά στον όγδοο ουρανό
θεοί να κυβερνάμε.

Αγάπης κτήμα σε κρατώ
αιχμάλωτο, δεμένο
των σκέψεων ενωτικό
για εσένα ανασαίνω._


Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013
© Μαρία Πεπικίδου
 


Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Σ’ αγαπώ τόσο πολύ


Το πιο όμορφό μου ποίημα, εσύ
που νόημα δίνεις στη ζωή.
Η σκέψη σου με οδηγεί
στου έρωτα την κορυφή.

Ακούω συνεχώς
τη δική σου φωνή.
Στο κορμί μου σε νιώθω
σε κάθε πτυχή.
Το άγγιγμά σου ζητάω
κάθε στιγμή.

Αγάπη μου ανάσα μου γλυκιά μου πνοή.
Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ τόσο πολύ.

Αν λίγος είναι ο ορισμός..

Μέτρα τα νερά των ποταμών
των ουρανών τ’ αστέρια..
Μέτρα τα πλάτη των βυθών
με τα δικά σου χέρια..

Θέλεις πιο δυνατά να το πω;

Να φτάσει σε όλη την έκταση της γης..
Στη μέγιστη ένταση της μουσικής..
Του κεραυνού της αστραπής;

Μα εγώ δεν είμαι Ποιητής..

Απλά μονάχα με δυο λέξεις θα σου πω
να θυμηθείς..

_Ζωή μου πιο πολύ απ’ όλα σ' αγαπώ.

© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2013

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Δρόμους ονείρων


Άσε τα μάτια μας να πουν
όσα τα χείλη δεν τολμούν
θέλουν να μας μιλήσουν.
Δρόμους ονείρων μας να βρουν
τα χάδια μας για να περνούν
κι οι αισθήσεις να βαδίσουν.

Άσε το πάθος μας να 'ρθει
η λογική μας να χαθεί
τα ένστικτα να ξυπνήσουν.
Στα σώματά μας να κρυφτεί
η διάθεσή μας να ανεβεί
κι οι ορμόνες να σαστίσουν.

Άσε τον έλεγχο να ζει
σε τέλεια υποταγή
διαστάσεις μας να ανοίξουν.
Ρυθμός κι ένταση μαζί
η διέγερση να πορευτεί
παιχνίδια να αρχίσουν.

Σημεία του κορμιού να βρει
να νιώσει υπέρτατη ηδονή
το δέρμα σαν αγγίξουν.
Σε ζώνες του έρωτα να μπει
το κύμα να ελευθερωθεί
κύτταρα να γεμίσουν.

Άσε τα λόγια να πνιγούν
οι ανάσες μας για να δεθούν
ψίθυροι να γεννήσουν.
Άσε τη μοίρα μας να δει
μία στιγμή εγώ κι εσύ
κι όλα ας ξεκινήσουν._

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013
© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Σαν όραμα γλυκό


Ήρθες σαν άγγελος γλυκός 
κοντά μου να πλαγιάσεις
πλάι μου ήλιος δυνατός 
ζεστά να μ' αγκαλιάσεις.

Νόμιζα όνειρο πως ζω 
που γρήγορα τελειώνει
ήσουνα θαύμα αληθινό 
που όλα τ’  αναστατώνει.

Να φυλακίσω τη στιγμή 
που είσαι εδώ μαζί μου
το πάθος να ελευθερωθεί 
κι η δόλια η λογική μου.

Η μοίρα σου να γίνω εγώ 
κι εσύ το πεπρωμένο
το απροσδόκητο να δω 
κι ότι είναι δοσμένο.

Στα χάδια σου να υποταχτώ 
και να με εξουσιάζεις
για σένα να θυσιαστώ 
όσο με εκστασιάζεις.

Με την ψυχή να σ' αγαπώ 
να σε μεταρσιώνω
κι όλη με πόθο να δοθώ 
να σε μετουσιώνω.

Θάλασσα γη και ουρανός 
ζωή παραδεισένια
όλος ο κόσμος του φωτός 
μες στα δικά μου χέρια.

Ερωτική συνεύρεση 
σε πλήρη αρμονία
με ελεύθερη προαίρεση 
η δική σου παρουσία.

Υποσυνείδητα περνάς 
και πιο βαθιά στο αίμα
θες στην κορύφωση ζητάς 
να πάμε ως στ' αστέρια.

Μεσ' απ' τα πλάτη του μυαλού 
κλέβεις το λογισμό μου
πέρα απ' τα όρια του θεού 
φτάνεις το συνειρμό μου.

Κι όλοι οι χτύποι της καρδιάς 
αγγίζουν ως στο τέρμα
πλησιάζεις και παρακαλάς 
σαν χάνεσαι στην τρέλα.

Και του κορμιού οι αισθήσεις μας 
το χρόνο σταματάνε 
κι όλες οι διαισθήσεις μας 
την ένωση ζητάνε._

© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Γλυκιά ζωής λαβωματιά


Στα κύματα του πάθους
στα ποθητά νερά του
στα δώματα του βάθους
πλήθος τα όνειρά του.

Κι εμένα παρασύρανε 
στον ξέφρενο χορό τους
το σώμα μου διασύρανε
στον έντονο ρυθμό τους.

Στο πέλαγος σαν ναυαγός 
προσμένοντας εσένα
παλεύει γη και ουρανός
μες στα δικά μου χέρια.

Χτυπούν με πόθο την καρδιά 
και το κορμί ξεσπάει
ανάβουν του έρωτα φωτιά
τις φλέβες διαπερνάει.

Να νιώσεις θέλω τον παλμό
τη θεία μελωδία
χορδής ανάσα και σφυγμό
αίσθησης τυραννία.

Μονάχα εσύ ταρακουνάς
του σύμπαντος την πλάση
συθέμελα γερά κρατάς
της λογικής την τάξη.

Γλυκιά ζωής λαβωματιά 
άγγιγμα της ψυχής μου
της μοίρας μου χαραματιά
απάγκιο της πνοής μου._

© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Αχ


Δεν είναι ο πόνος ούτε επιθυμία
είναι της ψυχής σου 
η νοσταλγία.

Δεν είναι το αίσθημα της μοναξιάς
είναι μια σκέψη νοερή 
της καρδιάς.

Δεν είναι του χρόνου οι αναμνήσεις
είναι το πάθος που θες 
να ζήσεις.

Δεν είναι τα δάκρυα μέσα στα μάτια
είναι που σε σπάνε σε χίλια
κομμάτια.

Δεν είναι τα λόγια που θέλεις να πεις
είναι η αγάπη που θες 
να αισθανθείς.

Δεν είναι ο στίχος που θες να γράψεις 
είναι μια αίσθηση να 
περιγράψεις.

Δεν είναι η εξιστόρηση της ζωής
είναι η αφομοίωση μιας 
στιγμής.

Δεν είναι ο πόθος που σε διακατέχει
είναι το κορμί σου που 
δεν αντέχει.

Δεν είναι το παράγωγο του μυαλού
είναι μια οντότητα του 
συνειρμού.

Δεν είναι μια επίμονη παρουσία
είναι μια απόκρυφη 
γλυκιά ουσία.

Δεν είναι ο φόβος που σε κυριεύει
είναι όταν ο έρωτας σε 
σημαδεύει.

Δεν είναι ο δρόμος που σε παρακινεί
είναι το παρόν που
σε υποκινεί.

Δεν είναι η φλόγα που θα σε κάψει
είναι η θέρμη που δεν θες 
να πάψει.

Δεν είναι οι γνώσεις που έχεις κερδίσει
είναι οι εμπειρίες που σ' έχουν 
πλουτίσει.

Δεν είναι τ' όνειρο που σε συνταράζει
είναι όταν το σώμα σου 
σε προστάζει.

Δεν είναι μια ψύχωσης αδυναμία
είναι της έλλειψής σου 
η τυραννία.

Δεν είναι της μοίρας το πεπρωμένο
είναι η λαχτάρα που 
σε περιμένω.

Δεν είναι ταξίδια που σε προσδοκούν
είναι οι ερινύες που 
καραδοκούν.

Δεν είναι οι μέρες που θ' ακολουθήσουν
είναι όταν για εμάς σύνορα 
θα κλείσουν.

Δεν είναι η δύναμη που σε ανεβάζει
είναι η ενοχή που λογική
δικάζει.

Δεν είναι ο παράδεισος που θες πας
είναι όταν δεν έχεις αυτό 
που αγαπάς.

Δεν είναι επιφώνημα του θαυμασμού
είναι μονοσύλλαβο 
αναστεναγμού._


Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013
© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Θησαυροί ψυχής

Σε πρόσμενα εκεί που βγαίνει ο ήλιος 
να φανείς..
Σε φώναξα σαν προσευχή εδώ
να κατεβείς..
Σε είδα και ξεκίνησαν τα πάντα  
απαρχής..

_Σε αντάμωσα και γράφτηκαν 
βιβλία της ζωής.

Σου έδωσα ανάσα της πνοής μου
για να ζεις..
Σου φόρεσα το βλέμμα των ματιών μου 
για να δεις..
Σου χάρισα εικόνες του μυαλού μου
να σκεφτείς..

_Σου έφερα πλούτη ψυχής
να μην το αρνηθείς.

Σε κάλεσα σαν άγγελο επίγειο 
να 'ρθεις..
Σε πότισα στα χείλη το φιλί μου
να γευτείς..
Σε άγγιξα για λίγο το κορμί μου 
να αισθανθείς..

_Σε θέλω είπα νιώσε με 
για να αποτρελαθείς.

Σου άνοιξα την πόρτα των ονείρων μου
να μπεις..
Σου έδειξα της μοίρας μου το δρόμο 
για να βρεις..
Σου χάραξα τη ρότα στο παρόν μου
να διαβείς..

_Σου έστρωσα τα σύννεφα 
της γης να κοιμηθείς.

Σε ρώτησα αν μ' αγαπάς χαρά μου
να μου πεις..
Σε τύλιξα στη δύνη του έρωτά μου 
να χαθείς..
Σε αγκάλιασα επάνω μου σφιχτά
να ζεσταθείς.. 

_Με πάθος σ' ερωτεύτηκα 
μην αναρωτηθείς.

Σου ζήτησα στο χτύπο της καρδιάς μου
να κρυφτείς..
Σου έβαλα σημάδια του ουρανού
για ν' ανεβείς..
Σου άπλωσα τα χέρια μου γερά 
να κρατηθείς..

_Σου ψέλλισα θα είμαι εδώ 
ποτέ μη φοβηθείς.

© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Απελευθέρωση των επιθυμιών


Η θεωρητική πλαισίωση της ιδέας
πλατωνικής φιλοσοφίας
η υποτακτική ανάγκη φυγής λαθραίας
υπόσταση αθανασίας.

Η συνύπαρξη κι η άνοδος νέων στοιχείων 
αρμονική διευθέτηση δεσμών
των λέξεων εκπροσώπηση χρυσών πτυχίων
απελευθέρωση κρυφών παθών.

Η ερωτική έκφραση της επιθυμίας
ανώτατη έννοια του νου 
διαύγεια του πνεύματος γλυκιάς αυθεντίας 
απόλυτο άγγιγμα του θεού.

Η ώθηση ρυθμικής τάση δημιουργική 
ν' ανασύρει τον πόθο της ψυχής
τη δομική να διαμορφώσει στη λογική
να ενταχθεί στο βασίλειο της ζωής.

Η ποιητική φαντασίωση μιας πορείας
στιγμή πραγματικής ουσίας
η αισθητική μετουσίωση εμπειρίας
υπέρτατη τέχνη λαγνείας.

Η απογείωση ενδυναμώνει το κορμί
ζητά επίτευξη εκστατικής
των οραμάτων την εκπλήρωση επιθυμεί
και η ένωση του ονείρου διαρκής._

© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Η πιο γλυκιά αμαρτία


Η δύναμη της διέγερσης 
της ερωτικής ζωής
ψυχικής ένταση έγερσης 
αισθήσεων ταραχής.

Εσωτερικά ερεθίσματα 
του σώματος προκαλεί
της ποίησης ανθίσματα 
των λέξεων χειρισμοί.

Η επίδραση της διάθεσης 
προσκήνια προξενεί 
θεϊκής παλμών ανάτασης 
η λογική ασθενεί.

Ψηλάφησης επιστόμια 
ουτοπίας ιδρυτής
απόλαυσης προνόμια 
σκεύος της ηδονής.

Η κατάθεση των σκέψεων 
πρόκριση ξεχωριστή
η γνωριμία των γεύσεων 
επιθυμία σαρκική. 

Η προσαρμογή της στίχισης 
κινεί ουρανό και γη
ισχυρής ευχαρίστησης 
νευρώνων στο κορμί.

Από καταβολής του κόσμου 
η πιο γλυκιά αμαρτία
η δημιουργία του λόγου 
τέχνης μυθοπλασία._

© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
30 Αυγούστου 2013

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Επιπρόσθετα χάδια


Άσε την αύρα σου να με ξυπνήσεις
απόψε θέλω να με αποπλανήσεις.
Άσε τα χείλη νέκταρ να γευτούν
τα χέρια έχουν τόσα να σου πουν.

Ψάξε να βρεις όλες μου τις αισθήσεις
του πάθους μέρη να μου ανακαλύψεις.
Ψάξε την πύλη του όγδοου ουρανού
ρυθμοί ν' αρχίσουν ερωτικού χορού.

Άνοιξε δρόμους σύνορα να φτάσεις
κρυφά στο άβατο για να περάσεις.
Άνοιξε δέκτες να καταγραφούν
στην έκρηξή μας ν' απογειωθούν.

Σκέψου των ήχων τις νέες ενδείξεις
την κρίσιμη ώρα γεμάτη εκπλήξεις. 
Σκέψου τις στάσεις εκτός λογισμού
παλλόμενο αίμα ψηλού πυρετού.

Βάλε επιπρόσθετα χάδια ν' αυξήσεις
στις φλέβες παλμούς γοργά ν' αναστήσεις.
Βάλε αποτύπωμα να μη χαθούν
στο σύμπαν τα σώματα σαν ενωθούν.

Πάρε εικόνες πλάνα να συνθέσεις
επιθυμίες της στιγμής να δέσεις.
Πάρε δυο σκέψεις φλόγες ν' ανεβούν
μαζί μου να 'σαι κι όλα ας καούν.

© Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
29 Αυγούστου 2013

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Όταν ο έρωτας προστάζει


Κλείσε τα μάτια σου κι αφέσου
ένα ταξίδι θα σε πάω
αυτό που θέλεις ονειρέψου
την πένα στ' όνειρο βουτάω.

Φτιάχνω το χάρτη της αγάπης
σ' ένα κομμάτι του ουρανού
είναι μιας έντονης ανάγκης
παρέμβαση του συνειρμού.

Εικόνες που 'χεις στο μυαλό σου
με τις δικές μου θα συνδέσω
μια σκέψη μες στο λογισμό σου
με χρώμα πάθους θα σου πλέξω.

Φιλιά γεμάτα θα σου δώσω
τολμά τα πάντα η φαντασία
της γης τα σύνορα θα κόψω
βαθύτερη να 'ναι η ουσία.

Το χτυποκάρδι της ψυχής σου
αρκεί να φτάσει ως το τέρμα
λάμψεις να δεις του παραδείσου
να πεις πως άγγιξες την τρέλα.

Όταν ο έρωτας προστάζει
και τα κορμιά μας εκτελούν
στο στήθος η καρδιά φωνάζει
μαζί την έκσταση να δουν.

Σαν έχουν έλεγχο τα χέρια
πάνω στο σώμα που ζητάει
νομίζεις φτάνεις ως τα αστέρια
και η ζωή ξαναρχινάει.

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Ακολουθώ ένα όνειρο


Στη γη του παραδείσου 
στον όγδοο ουρανό
στο βάθος της ψυχής σου 
δυο λόγια θα σου πω.

Ακολουθώ ένα όνειρο 
πιο πάνω απ' τα αστέρια
να πιω το αθάνατο νερό 
στου έρωτα τα λημέρια.

Να βρει η καρδιά μου τον παλμό 
που χρόνια έχει χαμένο
να γίνεις το άλλο μου μισό 
μονάχα περιμένω.

Νοσταλγική αναδρομή 
σφιχτά να σ' αγκαλιάσω
σε μια τροχιά εγώ κι εσύ 
δίπλα σου να πλαγιάσω.

Στου ορίζοντα τη διαδρομή 
η μοίρα το 'χει γράψει
πάνω σ' ένα άψυχο χαρτί
δρόμους έχει χαράξει.

Πάμε σε μέρη μακρινά
σε τόπους μαγεμένους
της προσδοκίας ιδανικά
και απαγορευμένους.

Στα πλάνα μέσα της ζωής 
σε θέλω εδώ κοντά μου
στο αίσθημα της προσμονής
διώξε την ερημιά μου._

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2013

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Επαφή μοναδική

Λάμψη εκτυφλωτική 
όταν με κοιτάς
φωτίζεις τη μορφή μου
στα μάτια σου μπροστά.
Δυναμική επαφή 
γεύσεις με κερνάς
πλουμίζεις το φιλί μου
ανασαιμιά γλυκιά.

Πρωτόγνωρη ηδονή 
μέσα μου ξυπνάς
διεγείρεις το κορμί μου
όλο και πιο συχνά.
Έλξη αισθησιακή 
πιο βαθιά γεννάς
κλονίζεις την ψυχή μου
με λόγια φλογερά.

Πρωτότυπη μου ορμή 
σαν φλόγα περνάς
γεμίζεις την πνοή μου
ανάστατη η καρδιά.
Ένωση μοναδική 
λύτρωση ζητάς
ταυτίζεις τη στιγμή μου
απρόσμενη χαρά.

Παράνομη εμμονή 
πάθος με κρατάς
εθίζεις τη ζωή μου
αργά και σταθερά.
Σκέψη μου ερωτική 
πλάι μου γυρνάς
λογχίζεις το πετσί μου 
με χάδια τρυφερά.

Φωνητική εκδοχή 
πονηρά γλιστράς
αγγίζεις τη χορδή μου 
αντίσταση καμιά.
Θέληση εκστατική 
το νου μου μεθάς
διασχίζεις, καις τη γη μου
με πόθο κτητικά.

Άγγιγμα μες στη σιωπή
στην τρέλα με πας
γυμνή ζεις λογική μου
στο άγνωστο ξανά.
Έκφραση διαλεκτική
ένδοξα τολμάς 
εγείρεις ύπαρξή μου
το σώμα μου ψηλά.

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Poem by, toxotina73
Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013

Ασυγκράτητο πάθος

Ασυγκράτητος πόθος 
της στιγμής αδυναμία
από όλες τις στιγμές μου 
εσύ άλλη καμία.
Επικίνδυνε έρωτά μου 
πάθος μου μαχητικό
απ' την πρώτη κιόλας μέρα 
κάθε ώρα σε ζητώ.

Μ' αρρωσταίνεις κάθε νύχτα 
το πρωί με τυραννάς 
σαν του ήλιου την αχτίδα 
μες στο σώμα μου περνάς.
Το μυαλό μου ταξιδεύεις 
με υπέρτατο ρυθμό
και στης ηδονής τα μέρη 
έχω εσένα για οδηγό. 

Δεν μπορώ να περιγράψω 
των αισθήσεων εμπλοκή
με ποιά λόγια να σου εκφράσω 
των παλμών την ταραχή.
Παρασύρεις το κορμί μου 
σ' έναν κόσμο ερωτικό
ανεβάζεις την ψυχή μου 
ως τον πιο ψηλό ουρανό.

Ένας δρόμος χειμαρρώδης 
και πολύ ορμητικός
μ' αχαλίνωτη μανία 
ξέφρενος και τολμηρός.
Απ' το όνειρο πιο πέρα 
τρέχω και σε συναντώ
να σου δείξω ότι νιώθω 
με δυο λέξεις να σου πω.

Στη ζωή μου ήρθες τυχαία 
μία νύχτα του Φλεβάρη
την καρδιά και την ψυχή μου 
στο πλευρό σου έχεις πάρει.
Δεν σ' αλλάζω με κανέναν 
είσαι ότι επιθυμώ
ψύχωσή μου ζω για σένα 
ζω για να σε αγαπώ.

Μια πρωτόγνωρη αγάπη 
πλάι σου συνυφαίνω
λογική και φαντασία 
μ' αυταπάρνηση συνδέω.
Δεν μπορεί πλέον η μοίρα 
τις πνοές μας να χωρίσει
στο βιβλίο της ζωής μας 
μια για πάντα θα τις κρύψει._

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Poem by, toxotina73
Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Τρίτη, 30 Ιουλίου 2013

Ταξίδι στον κόκκινο πλανήτη


Γυμνή στον έβδομο ουρανό 
θα περπατήσω
προς μια κατεύθυνση 
η μοίρα η δική μου.

Βρήκα τον άνθρωπο 
στο πλάι του να ζήσω
ν' αποκτήσει 
γλυκό νόημα η ζωή μου.

Όλα τα φώτα τ' ουρανού 
θέλω ν' ανάψω
την ομορφιά του ταξιδιού 
να περιγράψω.

Να πω με λόγια της ψυχής 
πάλι δυο στίχους
να διατυπώσω της ευχής 
όλους του τύπους.

Σ' άλλη διάσταση της ζωής 
να εισχωρήσω
με δυο ψιθύρους της πνοής 
να του μιλήσω.

Για ένα όνειρο που έχω 
στην καρδιά μου
μέσα στο άπειρο τρέχω 
παρηγοριά μου.

Είναι τα βράδια μου γυμνά 
χωρίς εσένα 
βουβά της ώρας τα λεπτά 
σταματημένα.

Είναι τα όνειρα λάθη 
απαγορευμένα
είναι αχαλίνωτα πάθη 
αγριεμένα

Έλα στον κόκκινο πλανήτη 
εμείς να πάμε
πλάι στον κόκκινο ποταμό 
να περπατάμε.

Έλα να στήσουμε μια σκήτη
να κοιμηθούμε
κάτω απ' τον κόκκινο ουρανό
τη γη να δούμε.

Έλα να δώσουμε παλμό
απ' το σφυγμό μας
να πάρει ανάσα και ρυθμό
απ' το παρόν μας.

Να του χαρίσουμε πνοή
του έρωτά μας
ν' αρχίσουν  όλα απ' την αρχή
τα όνειρά μας._

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Poem by, toxotina73
Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Γεύσεις πάθους

Άνοιξε τα χέρια 
αγκάλιασέ με
κράτα με σφιχτά 
στην αγκαλιά σου.
Στο όμορφο παρόν 
φυλάκισέ με
κι άσε να χαθώ 
στα μυστικά σου.

Δάχτυλα ζεστά 
πάνω στο κορμί
πιο βαθιά να μπω 
κι από την ψυχή.
Να με αισθανθείς.

Άνοιξε τα μάτια 
κοίταξέ με
άκου τους παλμούς 
της καρδιάς σου.
Με αργές κινήσεις 
φίλησέ με 
κι άσε με να μπω 
στα εσώψυχά σου.

Χέρια απαλά 
σε μια διαδρομή
γυμνή επαφή 
πάθους αφορμή.
Κι άλλο ν’ ανεβείς.

Άνοιξε την πύλη 
οδήγησέ με
να αγγίξω 
όλα τα όνειρά σου.
Στου κορμιού 
τη θέρμη τύλιξέ με
κι άσε να καώ 
στον έρωτά σου.

Χάδια τρυφερά 
ώρα μαγική
υγρά τα χείλη 
που ζητούν φιλί.
Γεύσεις για να πιεις.

Άνοιξε ουρανό 
κι ανέβασέ με 
μέθυσέ με 
απ' το άρωμά σου.
Με καυτές ανάσες 
τέλειωσέ με 
κι άσε με αποκλειστικά 
δικιά σου.

Λόγια ερωτικά 
με κοφτή πνοή
πόθου ιδρώτας 
κι αναστεναγμοί.
Δρόμος ηδονής.

Άνοιξε φτερά 
ταξίδεψέ με
στο ρυθμό της ζάλης 
στη χαρά σου.
Φτάσε με ψηλά 
κορύφωσέ με 
κι άσε με να ζω 
στ' απόκρυφά σου.

Μπρος η φαντασία 
πίσω η λογική
μόνοι εγώ κι εσύ 
προς την κορυφή.
Σ' έκσταση να ζεις
ν' απογειωθείς._

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Poem by, toxotina73
Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Δευτέρα, 1 Ιουλίου 2013

Ταξίδι ονείρου


Η ώρα του πάθους μας έφτασε 
αρχή της ιστορίας
ονείρου ταξίδι μας έστησε 
πλοκή της φαντασίας.
Χτίζει στον κόσμο των αισθήσεων 
τοπία μαγεμένα
στιγμές μεγάλων συγκινήσεων 
για σένα και για μένα.

Αδιαμαρτύρητα τα σύνορα 
όλης της γης ανοίγουν
ακαταμέτρητα αισθήματα 
κάθε λογής μας πνίγουν.
Συσπάσεις μ' εντάσεις επικρατούν 
στο κορμί μας ρυθμικά 
τους στεναγμούς της πνοής συγκρατούν 
της ψυχής τα μυστικά.

Ανυποχώρητα λικνίσματα 
το πόθο θεμελιώνουν
της τρέλας τα απεικονίσματα 
κοντά μας πλαισιώνουν.
Άκρως προκλητικός γυμνός χορός 
σκηνής θερμογραφία
σκοπός ερωτικός ζωής παλμός
 θνητών χορογραφία.

Το θέαμα εντυπωσιακό 
διαδρομή εκστατική
ίσως παράλογο μα λογικό 
αντάμα εγώ κι εσύ.
Λόγια λαγνείας και ικεσίας 
συνεπάγουν θαυμασμό
ηδονικής αιτιολογίας 
ζητούν εξουσιασμό.

Άπληστα χάδια γεννούν σημάδια 
προστάγματα κτητικά
της ολοκλήρωσης παρακλάδια 
διέγερσης υπαρκτά.
Άλλο μην αντιστέκεσαι 
απόψε εκδηλώσου
του πάθους ώρα έφτασε 
σ' εμένα παραδώσου._

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Λέξεων αποτύπωμα


Ψάχνω την έννοια που ζω
γυρεύω την ουσία
εύστοχες φράσεις να σου πω
κρυφή μου αδυναμία.

Ν' αφήσω αποτύπωμα
στο δρόμο της καρδιάς σου
μορφή σχήμα καλούπωμα
μέσα στα κύτταρά σου.

Με ανάγλυφες εικόνες
τις σκέψεις σου να ντύσω
με του έρωτα σταγόνες
πάνω σου να κυλήσω.

Μες στα συνώνυμα να μπω
λόγια ν' ανακατέψω
την έκφρασή σου για να δω
ρίμες ν' αποστρατεύσω.

Παίρνω άντυτα ρήματα 
που έχει η γραμματική
του σώματος γνωρίσματα
να δώσω απ' την αρχή.

Ένα λογότυπο οπτικό
ερέθισμα μεγάλο
ίχνος σημάδι δυνατό
απάνθισμα υποβάλω.

Δυναμικά θέλω να μπω
στη σύμπτυξη της έλξης
να τρέξω γρήγορα να βρω 
της διαλέκτου γεύσεις.

Ομόηχα να ταυτιστώ
στον ήχο της πνοής σου
στον πόθο μέσα να χαθώ
στην πλήρη εκπνοή σου.

Αρχέτυπο εκχύλισμα
σειρά μου να εκδώσω
αισθήσεων το λίκνισμα 
με μιας να εκτυπώσω.

Αυθαίρετη διέγερση
χάδια πλατωνικά
προστακτική ανέγερση
φιλιά ενεργητικά.

Θεμέλια οριστικής
να στήσω στο κορμί σου
διάταξη παθητικής
εγκλίσεις στην ψυχή σου.

Παιχνίδια εκστασιασμού
αμέρωτα να παίξω
πράξεις πολλαπλασιασμού
στα χέρια να συνθέσω.

Καθήκοντος παράβαση 
να σε προφυλακίσω
στους ουρανούς ανάβαση
ποινή να απαιτήσω.

Η κράτηση προσωρινή  
στα επίμαχα σημεία 
επέκταση ρητορική
λέξεων θεωρία._

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2013
Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

Έρωτά μου


Συμβαίνει κάποιες φορές
που δεν τολμώ να μιλήσω
άρση ζητούν σκέψεις πολλές
παλεύοντας να ζήσω.

Με λίγους ψίθυρους καρδιάς
με δυο πνοές που καίνε
παλμοί κι ανάσες της φωτιάς
χιλιάδες λόγια λένε.

Τότε αρχίζει ένας χορός
αισθήσεων στο σώμα
ψυχής αγγίγματα ρυθμός
και γίνονται όλα λιώμα.

Στο ίδιο όνειρο εμείς
στο ίδιο το κρεβάτι
μαζί μου πρωταγωνιστείς
στου στίχου το κομμάτι.

Στις φλόγες μέσα αφήνομαι
γυμνή για να με κάψεις
σαν άνεμος σκορπίζομαι
ψηλά για να με φτάσεις.

Και πάλι ένα γίναμε 
στον πόθο εθισμένοι
στην έκστασή μας μείναμε
στο πάθος μας πνιγμένοι.

Στο πέλαγος ανοίγομαι
σαν κύμα να με πάρεις
στην αγκαλιά σου κλείνομαι
μέσα μου να σαλπάρεις.

Εικόνες πέφτουν στο χαρτί
να δώσουν εξηγήσεις
παίρνοντας σάρκα και μορφή
πληρότητας εκπλήξεις.

Έντασης χάδια και φιλιά
πλήθος λογής ακόμα
αφής σημάδια φλογερά
στου έρωτα το χρώμα.

Σε ότι συνεπάγονται
σε ότι αποτυπώνουν
πράξεις που καταγράφονται
πάθη ελευθερώνουν.

Στης αγάπης το ταξίδι
στις ανάγκες της ζωής
στη χαρά που μεταδίδει
η ώρα της απογραφής.

Χωρίς καμία ευθύνη
δίχως δόλο και πλοκή
με οδηγό μας τη γαλήνη
ας πλαγιάσουμε μαζί._

Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Ποίηση: Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Αθωότητα της ενοχής


Σ' ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου
σε κάθε χτύπο μέσα της καρδιάς.
Σ' ευχαριστώ που ανθίζεις το κορμί μου
την πόρτα των ονείρων μου περνάς.

Που το χειμώνα κάνεις καλοκαίρι
τα δύσκολα στο πλάι σου τολμώ.
Τις μέρες μου άνοιξης μεσημέρι
είναι σκοπός σου να χαμογελώ.

Πριν κοιμηθώ σου λέω καληνύχτα
κάθε πρωί σου λέω σ' αγαπώ.
Είσαι αρχή το άλφα και το βήτα
ήσουν αιτία να ξαναγεννηθώ.

Όλες τις ώρες μου ντύνεις μ' αγάπη
πνοή μου δίνεις απ' την πνοή σου.
Πόνου στα μάτια μου δε χωρά δάκρυ
φως μου χαρίζεις απ' την ψυχή σου.

Εσύ μου βρήκες ότι είχα χαμένο
στου νου μου στα δωμάτια γυρνάς.
Το ριζικό μου και το πεπρωμένο 
στον ουρανό αστέρι της χαράς.

Του έρωτα εικόνες ζωγραφίζεις
του πάθους μας στιγμές μοναδικές.
Με αθόρυβες λέξεις με αγγίζεις
καταγράφω σκηνές μοναδικές.

Σε κάθε στίχο μου σ' έχω κλεισμένο
είσαι η πηγή της έμπνευσής μου.
Εσύ της μοίρας μου δεδικασμένο
η αθωότητα της ενοχής μου._

29 Μαΐου 2013 

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Στον κόσμο της ψυχής σου


Στα μονοπάτια της ψυχής 
στου κόσμου την αλήθεια
σ' αντίθετη τροχιά της γης 
με πόθο μες στα στήθια.

Στη γειτονιά του ονείρου 
στο μυστήριο της ζωής 
στα όρια του κινδύνου 
μια αγάπη διεκδικείς.

Στα σύννεφα ν' ανυψωθείς 
μια βόλτα στο φεγγάρι
το προορισμό σου για να βρεις 
της έκστασης τη ζάλη.

Χαράς μικρές σταλαγματιές 
μια αίσθηση ηρεμίας
αγγίγματα δροσοσταλιές 
ποτάμια νηνεμίας.

Μες στις γαλάζιες θάλασσες 
ανάμεσα στ' αστέρια
σαλπάρουμε και χάνομαι 
μες στα δικά σου χέρια.

Στο υπέρτατο σ' ακουλουθώ 
κάτω απ' τη χρυσή βροχή
στα μάτια μέσα σε κοιτώ 
χάνοντας τη λογική.

Σαν μια εικόνα μαγική 
που απ' την αρχή γεννιέται
στου ουρανού πάνω το χαρτί 
η σκέψη μου πλανιέται.

Μες στους χτύπους της καρδιάς σου 
παλμοί της ευτυχίας
στου κορμιού τη μυρωδιά σου 
ωδή της φαντασίας.

Των αισθήσεων διαδρομές 
μετρούν λέξεις τρυφερές
χάδια με ερωτικές πνοές 
στιγμές μας μοναδικές.

Το μυστικό μου θα σου πω 
ενώπιον των αγγέλων
εσένα μόνο θ' αγαπώ 
όσο θα υπάρχει μέλλον.

Ψίθυροι μέσα στη σιωπή 
με χίλιους τρόπους θέλουν
μόνο με μια αναπνοή 
κοντά μου να σε φέρουν.

Γλυκιάς ουσίας εθισμών 
η ποίηση αντιγράφει
στους χάρτες των ωκεανών 
η πένα καταγράφει._

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Δίψα της φωτιάς


Είναι κρυφή και ατέλειωτη
η δίψα για τη φωτιά
μες στο χειμώνα αμείωτη
της άνοιξης ζεστασιά.

Ένας τεράστιος κύκλος
που όλο δυναμώνει
και στο κορμί κάθε ίχνος
με πάθος το κυκλώνει.

Λάμπει σαν πύρινη βροχή
φωτίζει το σκοτάδι
υπάρχει κι άλλη εκδοχή
εκρήγνυται το βράδυ.

Στο βάθος μέσα της καρδιάς
κάθε παλμό φουντώνει
κατάκτηση της πυρκαγιάς
περνάει και σαρώνει.

Πασχίζει να 'ναι ζωντανή
μες στης ψυχής τα μέρη
στου παραδείσου την αυλή
να φέγγει το αγιοκέρι.

Σπίθες ανάβει στο μυαλό
στις σκέψεις κυριαρχεί
άσβεστη ζει δίχως φραγμό
και όλα τα πυρπολεί.

Αισθήσεις έχει κατοχή
μιλάει με τα χείλη
με την αγάπη αδερφή
του έρωτα η φίλη.

Συνδεδεμένη αρετή
ως σύντροφος της πίστης
ελπίδας δάδα ιερή
εύπλαστη η μορφή της.

Πυρήνα έχει υψηλό
ασίγαστο στο βλέμμα
αυξάνει η θέρμη το χορό
σαν χείμαρρος στο αίμα.

Της δύσης η υποδοχή
τον ήλιο προσελκύει
σαν μία κόκκινη κλωστή
τις πύλες του αγγίζει.

Άφθονη ακατάπαυστη
σαν πυρετός που καίει
σημείο της η ανάφλεξη
τα πάντα απορρέει.

Τα όρια της φλογερά 
ποτέ της δε δειλιάζει
τα δίχτυα της είναι γερά
τη γη σφιχταγκαλιάζει._

Ποίηση: Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Ράγες ευτυχίας


Καθώς το τρένο ξεκινά
ανοίγει δρόμο τρυφερό
για χίλια μίλια μακριά
για ένα όνειρο κρυφό.

Εθιστικό χορευτικό
στιγμές της ελευθερίας
ερωτικό το σκηνικό
στις ράγες της ευτυχίας.

Εικόνα σ' έξαλλο βαθμό
άσεμνο στήθος ποθητό
σ' έναν απόκοσμο γκρεμό
αμέριμνο και φλογερό.

Γυμνά τοπία ακολουθεί
βαδίζοντας μ' έναν παλμό
τα ίχνη παρακολουθεί
που αφήνει πάνω στο συρμό.

Φρένα δεν έχει λογικής
αυξάνετε γοργά ο ρυθμός
 γνώσεις εκτός συντακτικής
μονότονος ήχος καυτός.

Απώτερο έχει σκοπό
κοιλάδα εύφορη να βρει
σαν ακατόρθωτο αγαθό
γλυκιά ουσία να γευτεί.

Διασχίζει άγονα βουνά
με ατέλειωτες πεδιάδες
διακρίνει μέρη ζωντανά
με πλούσιες κορφάδες.

Την πορεία του εκτελεί
μέσα στο χάρτη της ζωής
στο υπέρτατο για να ζει
ευημερία της ψυχής.

Της χαράς δρομολόγιο
τρελή αμαξοστοιχία
με ανώτατο όριο
που μοιάζει αλληγορία.

Της φύσης τις ανηφοριές
με χάρη όλες περνάει
ολόθερμες κατηφοριές
την ύπαιθρο κερνάει.

Πρωτόγονο το έδαφος
που οι ρόδες του αγγίζουν
ταυτόσημη παράγραφος
κορύφωση αποδίδουν.

Επίτευγμα για να βρεθεί
στη γη της επαγγελίας
ζητά το ατέρμονο να πιει
πιοτό της αμαρτίας._


Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Στην κορύφωση των παθών


Μάτια κλεισμένα ερμητικά 
διάθεση ανεβαίνει
έντονα πάθους μυστικά 
παράθεση μειωμένη.

Διέγερση προστακτική 
πρότυπα επιλεγμένα
ροή αποκαλυπτική 
σημάδια σμιλεμένα.

Απόλαυση αυθεντική 
στιγμές αγαπημένες
διάσταση ερωτική 
πνοές φανερωμένες.

Χάδια ξεσπάσματα γλυκά 
σχέσεις εφαπτομένες
σώματα αλαζονικά 
συγκρούσεις τελειωμένες.

Σταγόνες ασυνήθιστες 
γεύσεων αμβροσίας
δυνάμεις ασυμβίβαστες 
φλόγες ακολασίας.

Απόγνωση υποστατική 
ανάκαμψη γυμνωμένη
συγκατάθεση λογική 
κορύφωση δεδομένη.

Στάσεις σκηνές μοναχικές 
παλάμες ανοιγμένες
κινήσεις παραστατικές 
μορφές απαρνημένες.

Συνεύρεση πνεύμα ψυχή 
τέλεια αναλογία
παράταση ανοδική 
απόρθητη λαγνεία. 

Ανάσες αναρίθμητες 
σημεία φλογισμένα
καμπύλες αμετάκλητες 
ένστικτα αγριεμένα.

Υπόσταση χείλη θερμά 
αισθήσεις αναμμένες
πλοκή μοίρας μερτικά 
αύρας απεσταλμένες.

Επικίνδυνοι συνειρμοί 
γλουτιαίας συνουσίας
ανεξήγητοι λογισμοί 
ασυνείδητης μανίας. 

Μέρες βραδιές παθητικές 
έξαψη τεταγμένη
ώρες ενεργητικές 
ένταση γεγραμμένη.

Λόγια ευκίνητα καυτά 
γήινης ικεσίας 
ρίγη καλέσματα βαθιά 
πόθου αιχμαλωσίας.

Παράδοση μεθυστική 
κοινή ομολογία
άνωθεν δίψα ποθητή 
ποίησης στιχουργία._

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.



Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Πολυπόθητη ώρα



Μοιραίες μυστικές φωνές
έρωτας ξεχειλίζει
μικρές καυτές σταλαγματιές 
ιδρώτας ζωγραφίζει.

Λόγια καρδιάς αναπνοές
ακαταμάχητη έλξη 
μοίρα ενωμένη δυο ζωές
στου πάθους μας τη σκέψη.

Μέσα απ' τη λίμνη της ψυχής
στην αύρα της λουσμένη
στις μελωδίες της σιωπής
μια αγάπη ριζωμένη.

Αγγίγματα εναλλάσσονται 
τα χείλη διψασμένα
ψίθυροι μεταβάλλονται
σε χάδια αγαπημένα.

Του ταξιδιού οι ορίζοντες 
σαν θαύμα ανοιγμένοι
θεαματικοί παράγοντες
εικόνα μαγεμένη.

Λαίμαργα ακροδάχτυλα 
πηγές ανακαλύπτουν
αθόρυβα και άδηλα
περάσματα καλύπτουν.

Μια πράξη τόσο τολμηρή
χορδές θα συνταράξει 
σαν μία λυρική σκηνή
θνητών θα υπογράψει.

Στο φως θ' αποκορυφωθεί
στη λάμψη του χορού μας
της πένας μου περιγραφή
του έμψυχου ρυθμού μας.

Ελκυστική εξέγερση 
βρίσκεται μες στο αίμα
αισθήσεων ανέγερση
φτάνοντας ως το τέρμα.

Τινάγματα απροσδόκητα
σεντόνια μυρωμένα
θέλγητρα αδωροδόκητα 
κορμιά παραδομένα.

Δίχως πολλές υπεκφυγές
όνειρα και υποσχέσεις
στης ποίησης τις διαδρομές
ζήσε και όσο αντέξεις.

Ουράνιος προορισμός
η πολυπόθητη ώρα
ο τελευταίος στεναγμός
του πόθου μας τα δώρα.

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013
Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

Του έρωτα επιθυμία



Νιώθω το χέρι σου επάνω 
στο κορμί μου
πασχίζει αγόγγυστα σπονδή 
να καταθέσει.
Θέλει η πνοή σου ν' αγγίξει 
την ψυχή μου
στη λογική το ακατανόητο 
να δέσει.

Δίνομαι ολάκερη ότι έχω 
να προσφέρω
στη δίνη μέσα να γευτώ 
κάθε φιλί σου.
Να σ' αγαπήσω πιο πολύ 
και να σου φέρω
εικόνες άνοιξης στιγμές 
του παραδείσου.

Σαν τον ιδρώτα να κυλήσω 
στο λαιμό σου
να βάλω πλώρη στου ονείρου σου 
τη χώρα.
Οσμή να πάρω από καθετί 
δικό σου
ν' απολαύσω της αγάπης 
μας την ώρα.

Στο μονοπάτι του μυαλού σου 
να περάσω
πάνω στα χείλη σου ν' ανθίσω 
έρωτά μου.
Στ' απόκρυφά μου να μπλεχτείς 
να σε χορτάσω
πηγή της έκστασης να βρεις 
στα κύματά μου.

Να γίνω έκφραση γλυκιά 
στο πρόσωπό σου
να διασύρω κάθε αίσθηση 
στο σώμα.
Φωτιά να βάλω να τυλίξω 
το ρυθμό σου
να κυριεύσω του πάθους σου
το χρώμα.

Μες στα σοκάκια να χαθείς 
της φαντασίας
ν' ανοίξω δρόμους να σε πάρω 
εκεί μαζί μου.
Να σου χαρίσω τρελή μέθη 
επιθυμίας
να πιεις καυτό στάλες κρασί 
της ηδονής μου.

Σαν τον ανθό να γεννηθώ 
στο πέρασμά σου
στιγμή αιώνια μέσα μου 
να σε κρύψω.
Να μπερδευτώ ξανά να μπω 
στα κύτταρά σου
με το κορμί σου να ενωθώ 
κι ας ξεψυχήσω.

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2013