Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

Κυριακή, 28 Απριλίου 2013

Αισθήσεις


Διάχυτες αισθήσεις
πλημμυρίζουν το μυαλό μου
πλανιούνται μες στις σκέψεις
που ανοίγονται εμπρός μου.

Σα δηλητήριο γλυκό
στο αίμα μέσα τρέχουν
περνούν στα κύτταρά μου
κι όλα τ' ανατρέπουν.

Απ' το κορμί κι απ' την ψυχή
να βγει η παγωνιά
κάθε βραδιά ντύνουν γυμνή
με χάδια απαλά.

Εστιάζουν την καρδιά
παλμούς της ανεβάζουν
να ξεπεράσει τους ρυθμούς
αμέσως τη διατάζουν.

Σα φίδι γύρω απ' το λαιμό
μου κόβουν την αναπνοή
βουλιάζω, πνίγομαι θαρρώ
σα να μου παίρνουν τη ζωή.

Με σύρουν μέσ' απ' το βυθό
μ’ εκβάλουν στην ακτή
όποια και να 'ναι η εποχή.
Ν' αγγίξω λίγο ουρανό
να ξαναζήσω απ' την αρχή.

Περίεργες αισθήσεις
κυριεύουν το κορμί μου
μακριά μου ταξιδεύει
η δόλια η λογική μου.

Διαθέτουν χρυσές ρίμες
στροφές από ποιήματα
γεμάτες από αγάπη
σαν πρώτα συναισθήματα.

Σα να χτυπάει κεραυνός
το σώμα παραλύει
βαθιά κυλάνε μέσα μου
και η πνοή σαστίζει.

Γεννιούνται από πόθο
εμπλέκονται αγγίγματα
εκφράζουν βαθύ πόνο
του ρίγους ερεθίσματα.

Ούτε ψυχή ούτε καρδιά
ούτε κορμί παλεύω
όταν οι αισθήσεις φλέγονται
νιώθω σα να πεθαίνω.

Όλες μαζί εντάχθηκαν
για σένα να μιλήσουν.
Στη σκέψη σου γονάτισαν
μες στην καρδιά σου χάθηκαν
στο πλάι σου να ζήσουν._

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.

Κυριακή, 28 Απριλίου 2013


Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Χρώματα ανοιξιάτικα


Βαθύ σκοτάδι στην ψυχή 
η πόλη ήσυχα κοιμάται 
με μια αδιαίρετη λογική 
η σχέση μου με τη ζωή 
λυπάται. 

Σοφότατη η μνήμη μου 
το απροσδιόριστο γυρεύει
με σπάνια τεχνική η μοίρα μου
μεγάλα όνειρα στο φως 
στοχεύει.

Τον έρωτα με τη γλυκιά μορφή
μπροστά μου αντικρύζω
και της αγάπης τη στοργή
στο ενδιάμεσο της γης 
διακρίνω.

Κινούμαι με βήματα γοργά
με άριστη φιλοσοφία
στο μέρος που ο έρωτας κυβερνά
και ο ρυθμός της ζωής 
έχει ουσία.

Αυξάνει χτύπους η καρδιά
απ' το αυτεξούσιο να ξεφύγω
με θάρρος τα εμπόδια ξεπερνά
τις ενοχές του νου 
στην άκρη αφήνω.

Μπρος στην απέραντη ομορφιά
πλούσιο πάθος προσεγγίζω
δυο δυο ανεβαίνοντας τα σκαλιά 
κλείνω βαθιές πληγές 
και συνεχίζω.

Φαίνεται μεγάλη διαδρομή
σκέψεις και παλμοί συμβαδίζουν
κόντρα στην ανθρώπινη λογική
οι αισθήσεις μου μια λάμψη 
ατενίζουν.

Με ανοιξιάτικα χρώματα 
τα μάτια μου πλημμυρίζει
και με της γης όλης τ' αρώματα
τη χώρα των ονείρων μου 
στολίζει.

Φτάνοντας κοντά στην κορυφή
τον ουρανό μου αγγίζω
γέφυρα μονάκριβη είσαι εσύ
με μιας τον κόσμο μου όλο 
σου χαρίζω.

Τα όριά μου υπερνικάς 
τους φόβους μου γαληνεύεις
μια σύνδεση στο αιώνιο ζητάς
σαν άγγελος στο πλάι σου 
με παίρνεις.


Σάββατο, 27 Απριλίου 2013
Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου

Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.

Χιλιοειπωμένα


Λόγια χιλιοειπωμένα λόγια ερωτικά
ν' απολαύσεις τη σαγήνη γι' άλλη μια φορά.
Αμέτρητα χάδια τρυφερά.
Στην γκρίζα συννεφιά.

Χείμαρρος οι σκέψεις αδυνατούν οι λέξεις
την απόλυτη μυθοποίηση για να πλέξεις.
Άραγε μπορείς ν' αντέξεις;
Θα πονέσεις.

Δεν αρκεί δυο στίχοι απόψε να μιλήσουν
νομίζω ήρθε η ώρα χαρτί να πολιορκήσουν.
Με πράξεις θα τολμήσουν.
Να στο αποδείξουν.

Βίαια διαμάχη η σύγκρουση μετωπική
το κίνημα ξεκίνησε ξέσπασε ταραχή.
Σε δυο παρατάξεις ψυχή και λογική.
Ανάμεσα εσύ.

Αντιπαραθέτει το κορμί υψώνοντας φωνή
υφίστανται ζητήματα μ' έμφαση αυστηρή.
Τα ερεθίσματα πολλά.
Η νόηση υψηλή.

Γλωσσικός διχασμός σε γραπτό πλάγιο λόγο
σ' αυτό το χάσμα της στροφής νιώθω να τελειώνω.
Παλμούς κι αισθήσεις ξεσηκώνω.
Όλα τ’ αναστατώνω.

Στου νόμους του πνεύματος εκπλήξεις προκαλεί
έμμεσες πηγές του δικαίου για να βρει.
Με βούληση δυναμική.
Απόλυτη σιωπή.

Στων αρχαίων σοφών τα βιβλία γνώση θεϊκή
ανάγκη για επιβίωση ανάγκη για επαφή.
Ηθικών αρετών αισθητική.
Έλξεων ορμή.

Προσεγγίζει ερωτήματα στ' άδυτα της ψυχής
καταγραφή να γίνει σύσκεψη της στιγμής.
Στους  έρωτες της γης. 
Στην όψη της ζωής. 

Πρόκληση συναισθηματική ετυμηγορία
να καταλήξουν ειρηνικά σε συμφωνία.
Να ζουν το σώμα και η ψυχή 
σε τέλεια αρμονία.

Αλληλένδετα αγάπη και έρωτας μαζί 
άυλη και ασώματη μια σχέση ισχυρή.
Αψηφώντας τη ζωή.
Αιώνια πνοή.

Παράλογο να δικάσω εσένα που αγαπώ
δικαιοσύνη υπάρχει ας το παραδεχτώ.
Συγγενεύοντας με το θεό 
πάλι σε συγχωρώ.

Επιλογή της μοίρας, μοίρας μου πεπρωμένο
σαν πέπλο μυστηρίου της ποίησης δοσμένο.
Αυτοκυριαρχία αγέρωχη γυρεύω.
Περιμένω.

Της γραφής μου αγγίγματα στα χείλη σου απαλά
γλυκιά απειλή ζεστό φιλί και μια ανοιχτή αγκαλιά.
Λικνίσματα κυμάτων καλοκαιρινά.
Του πόθου θελκτικά.

Στρατηγικά μέτωπα έχουν τώρα διασπαστεί 
το σώμα μου και η ψυχή πιστά σε υπηρετεί.
Μα πώς να σ' αρνηθεί;
Μόνο για σένα ζει. 

Διαδοχικά άσκοπα ξενύχτια συναίνεση βουβή
στην εικόνα της σελίδας σημάδια εμφανή.
Της παρουσίας σου η ανατροπή.
Ανοικοδόμηση ριζική.

Σύγκορμη σου ψιθυρίζω κρυμμένα μυστικά.
η  ένταση βιώνεται με ρήματα απλά.
Μέσ’ απ' την καρδιά 
χτυπώντας γοργά.

Για να σβηστεί κάθε λογής πόνος προσωρινά
επέκταση σχεδίου με όνειρα τρελά.
Λόγια χιλιοειπωμένα λόγια ξακουστά.
Θα σ’ αγαπώ παντοτινά.

Διαδραματίζοντας τα πάθη στην καρδιά
άλλη μία ενότητα στο φως αντανακλά.
Κείμενα σχολιασμού
όλα αποδεχτά._

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Πάμε άγγελέ μου




Έλα άγγελέ μου 
να πετάξουμε ψηλά
ν' ανεβούμε 
των ονείρων τα σκαλιά.

Να βρει το δρόμο 
της καρδιάς μας ο παλμός
να δώσει τέλος 
της ζωής ο στεναγμός.

Δεσμά να κόψουμε 
ν' απογειωθούμε
στο ολόγιομο φεγγάρι 
να βρεθούμε.

Βόλτα να πάμε 
ως στον έβδομο ουρανό
να πούμε εκεί 
το πιο μεγάλο σ' αγαπώ.

Πάμε να δούμε 
την ομορφιά του κόσμου
τους μαύρους δείχτες 
να σπάσουμε του χρόνου.

Πάνω στ' αστέρια 
να κάνουμε μια ευχή 
αυτός ο έρωτας 
ποτέ να μη χαθεί.

Γλυκό να στάξει 
στα χείλη μας το μέλι
νόμους να γράψουμε 
που η αγάπη θέλει.

Μέρες και χρόνια 
να μας δίνει ο θεός
κλίνη να στρώσει 
να πλαγιάσει ο καημός.

Πόνος και δάκρυ 
να φύγουν μακριά μας
αγέρας άνοιξης πνοή 
το άρωμά μας.

Γύρω της νύχτας 
το σκοτάδι να κρυφτεί
γαλήνης θάλασσα 
να μπει μες στην ψυχή.

Να πάψει πια 
η επιθυμία να ζητάει
όταν αισθήσεις μας 
το πάθος μας ξυπνάει.

Σαν τους πρωτόπλαστους 
με μια αναπνοή
να γεννηθούμε εμείς οι δυο 
απ' την αρχή.


Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013
Ποίηση: Μαρία Πεπικίδου

Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.


Το τραγούδι μας




Σ' ένα τραγούδι ερωτικό 
θ' αποθανατίσουμε
του πόθου τις στιγμές μας 
μέσα του θα τις κλείσουμε.

Για μουσική επένδυση
του πάθους μας ανάσες
πνοές ενορχηστρωμένες 
για σπάνιες μπαλάντες.

Μια διαδρομή προσωπική
για τη δισκογραφία
να δώσουμε ένα ρεσιτάλ 
να γράψουμε ιστορία.

Με στίχους θα το ντύσουμε 
απ' τα δικά μας λόγια
γεμάτα απ' αισθήματα 
γεμάτα από χρώμα.

Εισαγωγή θα βάλουμε
κομμάτια απ' τα όνειρά μας
για διεύθυνση ορχήστρας
παλμοί απ' την καρδιά μας.

Για τίτλο θα προτείνουμε
να έχει το σκοπό μας
αγάπη πόνος δύναμη
θα ‘ναι το σ' αγαπώ μας.

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013
Ποίηση: Μαρία Πεπικίδου


Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.



Προς τον έβδομο ουρανό




Σαν μια αχτίδα ήλιου 
να 'ρθω στη ζωή σου
σαν της καρδιάς παλμός 
να μπω μες στην ψυχή σου.

Ν' ακολουθήσω 
της πνοής σου το ρυθμό
ν' ανοίξουν δρόμοι 
προς τον έβδομο ουρανό.

Να σε κεράσω 
της αγάπης το ποτήρι
μ' ένα φιλί γλυκό 
στα τρυφερά σου χείλη.

Να βάλω πλώρη 
και πανιά για τ' όνειρό μας
να ξεκινήσει 
το ταξίδι το δικό μας.

Σαν το αεράκι 
να χαϊδέψω τα μαλλιά σου
να τρέξω μέσα να χαθώ 
στην αγκαλιά σου.

Να ντύσω μ' έρωτα 
τις ώρες μου για σένα
να πάνε όλα στην ευχή 
τα περασμένα. 

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013
Ποίηση: Μαρία Πεπικίδου


Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.


Πίσω απ' της νύχτας το σκοτάδι




Πίσω απ' της νύχτας το σκοτάδι 
κάτω απ' το φως του φεγγαριού
έρχεται η ώρα του ονείρου
μια λάμψη απλώνεται παντού.

Πλανιέμαι με οδηγό τη γνώση
το ένστικτό μου ακολουθώ
στη δεύτερη ζωή να ζήσω
το σώμα ν' αποχωριστώ.

Σύγκρουση των συναισθημάτων
την κάθε σκέψη σκορπίζει
τρέχοντας παλεύω να σωθώ
σαν το πιασμένο αγρίμι.

Εκεί που χρόνια ταξιδεύω
σ’ έναν κόσμο μακρινό
εκεί που ο νους μου προσεγγίζει
ότι στ' αλήθεια αγαπώ.

Αδημονώντας το άγγιγμά σου
της αγάπης τη ζεστασιά
να πάρω λίγο απ' το άρωμά σου
του κορμιού σου τη μυρωδιά.

Τα δυο σου χείλη να φιλήσω
στην αγκαλιά σου να κρυφτώ
και στ' όνειρο ας ξεψυχήσω
κι απ' τη ζωή μου ας χαθώ.

Έρχομαι εκεί να 'μαι κοντά σου
για να ανεβούμε πιο ψηλά.
θέλοντας να σου θυμίσω 
ταξίδια πάλι μαγικά.

Μέσα στο αίμα μου σε νιώθω
το μυαλό μου κατακλύζεις
γίνεται η ανάσα μου καυτή
έντονα τη γη γυρίζεις.

Κυλάει το δάκρυ στη ματιά 
μπροστά μου σε αντικρίζω
χτυπά στο στήθος μου η καρδιά
γλυκά σου ψιθυρίζω.

Η έμπνευσή μου σταμάτησε 
χάθηκαν όλες οι λέξεις 
γλυκεία του ονείρου αίσθηση 
σ' αφήνω να επιλέξεις.

Μια πινελιά ελευθερίας
στα πελάγη της ψυχής
ή μια γεύση εμπειρίας
στο ημερολόγιο της ζωής.

Ωσότου ο ουρανός στη γη
φεγγάρι δεν ανάψει
για πάντα ο ήλιος αν χαθεί
και μέρα δε χαράξει.

Η ελπίδα μου θα μάχεται
ποτέ μην το ξεχάσεις
τα σύνορα του έρωτα 
μαζί μου θα περάσεις.


Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013
Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου


Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.



Χάδι της ψυχής


Της ψυχής μου το χάδι
μίας αγάπης το πάθος
στου κορμιού μου το ρίγος
σ' ένα απύθμενο βάθος.

Φλογερά φιλιά κι αγκαλιές
τρυφερά χάδια μύρια
γλυκές ματιές μαγικές
της ηδονής τα ταξίδια.

Στιγμές παραδομένες
σε βράδια ατελείωτα
λιμάνι των αισθήσεων
της ψυχής αγγίγματα.

Ατελεύτητοι χτύποι
σε μυστικά περάσματα
της καρδιάς γιατρειά
τα αισθητά αποστάγματα.

Των λέξεων πλημμύρα
σε ουράνιο δρόμο
ξεχύνεται στ' αμπάρια
στης ποίησης το νόμο.

Οποιαδήποτε μορφή
ευχαρίστηση προκαλεί
σε ζώνες ερωτογενείς
γλυκά κόβει σαν γυαλί.

Τεχνική η αφύπνιση
στα επίμαχα σημεία
λίκνισμα του σώματος
χτυπάει σαν τρικυμία.

Τα πάντα πλέον ενώνονται
μεθυστικός χορός
στη ζάλη παραδίνεσαι
της έκστασης σκοπός.

Της νύχτας σπάει τη σιωπή
το χρόνο σταματάει
αχόρταγες οι ώρες του
στ' όνειρο περπατάει.

Στην όψη της γαλήνης
στην άκρη εκεί του κόσμου
στου έρωτα τη δίνη
σκορπά το λογισμό μου.

Της ζωής μη λησμονήσει
να διώχνει την καταχνιά
πέρασαν μήνες κι εποχές
γλυκιά μου συντροφιά.

Κυλούν φεύγουν τα χρόνια
και ένας στίχος δεν αρκεί
παρέμεινε χάδι ακριβό
στη δική μου την ψυχή.

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Κυριακή, 21 Απριλίου 2013


Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.


Χαμένη αίσθηση


Αδυσώπητη αίσθηση
στο κορμί μου βρήκες
απ' τα όνειρά μου
μες στο αίμα μπήκες.

Χιλιάδες σκιρτήματα
στα κύτταρά μου
ένιωσα ξανά
να χτυπά η καρδιά μου.

Έχει πια χαθεί
η αίσθηση του χρόνου
είσαι μόνο εσύ
ο παλμός του κόσμου.

Ερωτική διάθεση
σαν φλόγα προκαλείς
παιχνίδια προκαταρκτικά
σηματοδοτείς.

Απαραίτητη αίσθηση
της ευφορίας
έχει κατεξοχήν
γεύση γλυκιάς ουσίας.

Ψυχική διέγερση
στη τρέλα εκεί κοντά
ασυγκράτητο πόθο
μου ξυπνάς απ' τα βαθιά.

Απόλυτη αίσθηση
της ελευθερίας
στα μυστικά μονοπάτια
της ευεξίας.

Με απογειώνεις
ως στον ουρανό με πας
μετουσιώνομαι
σαν με πάθος μου μιλάς.

Ένας διακαής
κρυφός πόθος της ψυχής
της κορύφωσης αίσθηση
ζητάς να μου βρεις.

Αναριγώ για χάδια
της αφής πιο ζεστά
αγγίγματα πανάρχαιας
μορφής ερωτικά.

Με αισθησιακές σκηνές
της φαντασίας
ανεξήγητες στιγμές
της ευτυχίας.

Με έναν τρελό
αισθησιακό ρυθμό
τη χαμένη έκτη αίσθηση
μαζί σου τώρα ζω.

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα.
Σας ευχαριστώ.



Ο παλμός της καρδιάς μου




Μου έδωσες πριν από καιρό
της καρδιάς σου τον παλμό 
να πλημμυρίσει σαν πηγή
να βγει αθάνατο νερό. 

Να τρέξει μέσα μου γοργά 
ν' αναμειχθεί μες στο βυθό
θάλασσα και στεριά.

Σώμα, ψυχή, θαλασσοταραχή
ζητά χαμένα όνειρα να βρει
γίνεται αέρας και πνοή
της άνοιξης ζεστή βροχή.

Στο ξημέρωμα της νύχτας  
μου ξυπνάει το κορμί
έτσι γεννιέμαι απ' την αρχή.

Ο ουρανός κάτω στη γη 
ακούμπησε με μιας θαρρείς 
αγάπης γέφυρα έχτισε
ψυχή μου να διαβείς.

Άνοιξε ο παράδεισος 
τις πόρτες του ξανά 
τον καημό μου έδιωξε
κι έφερε τη χαρά. 

Μου ζωγράφισε η ζωή 
απάνεμο λιμάνι
στις πτυχές του κορμιού σου
στο ωραίο ακρογιάλι.

Αναχωρώ με πάθος
για ταξίδι ερωτικό
στου παραδείσου τα νησιά
εκεί στον έβδομο ουρανό.

Χάδι στον άνεμο 
στα χέρια μου κρυμμένο
στους δρόμους του έρωτα 
γλυκά παραδομένο.

Θέλει του πόθου 
μονοπάτια να περάσω 
να γίνω κύμα αρμυρό
επάνω σου να αράξω.
Της στιγμής το καρδιοχτύπι  
να ησυχάσω.

Έγινα του έρωτα φιλί
τα δυο χείλη σου ν' αγγίξω 
έγινε η ανάσα μου καυτή  
το κορμί σου να γνωρίσω.

Μόνο δυο λέξεις θα σου πω 
αναπνοή μου 
τώρα πιο πάνω σ' αγαπώ 
κι απ’ τη ζωή μου. 

Μια στάση εκεί στα χείλη 
πιο κάτω απ' το λαιμό
να πάρω το άρωμά σου 
για να 'χω φυλαχτό.

Αισθήσεων μύρο κύλησε 
μεθυστικό πιοτό
νέκταρ ζωής ξεχείλισε
ξεδίψασμα γλυκό.

Εκεί που γεννιέται 
το φως οδήγησέ με
μες στην αγκαλιά σου 
γερά κράτησέ με. 

Να αισθανθώ το χτύπο 
της καρδιάς σου 
να αφεθώ στα λόγια 
τα δικά σου.

Στα χέρια σου σφιχτά 
φυλάκισέ με
ως στην κορφή του κόσμου 
ανέβασέ με.

Ήρθε η ώρα να στο πω 
είσαι της ζωής το νόημά μου
δίχως εσένα πια δε ζω
είσαι ο παλμός μες 
στην καρδιά μου.

Σάββατο, 20 Απριλίου 2013
Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου


Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.



Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Βαθιά σιωπή

Βαθιά σιωπή 
στο τέρμα μέσα της ψυχής             
η ώρα ήρθε 
τάχα στο ψέμα να κρυφτείς.
Σε λάθη του χθες 
γύρευα πάλι 
αργά το βράδυ να ξαναρθείς.

Βαθιά σιωπή 
στις σκέψεις πάλι της ζωής                      
παντού σε ψάχνω 
κυλά το δάκρυ της ψυχής.
Βαθιά σιωπή 
που μοιάζει έρημος θαρρείς        
παντού σε ψάχνω 
βράδια σε μέρη να φανείς.

Βαθιά σιωπή 
κι εσύ ακόμα να φανείς
μένεις στο ψέμα 
τρέχεις στο χθες για να κρυφτείς.
Που έχεις χαθεί σε ψάχνω πάλι 
απ' το σκοτάδι 
κάπου να βγεις.

Βαθιά σιωπή 
στης νύχτας μέσα τη μορφή
ο χρόνος κάπου 
χάνει την ώρα της στιγμής.
Που έχεις κρυφτεί 
ήθελα πάλι αυτό το βράδυ 
να ξαναρθείς.

Βαθιά σιωπή 
τούτη η ώρα να έρθει στιγμή 
σαν μια εικόνα 
απ΄ το μυαλό μου να ξεχαστεί.
Αποχωρείς 
στις σκέψεις πάνω 
τον κόσμο χάνω βαθειά σιωπή 
τον κόσμο χάνω 
μες στη ζωή.

Θυμάμαι στιγμές 
κυλούν στο δάκρυ κρατάς μια αγάπη 
κι έχεις χαθεί..

_Μες στη σιωπή.


Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια
Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Μείνε

Κοιτάζω στο τζάμι πάλι φεύγεις
αντίο στα χείλη επιλέγεις.
Τους δείκτες του χρόνου πάλι σταματάς
τι νόημα θα έχει η ζωή για μας.

Σαν έρθουν της νύχτας οι αισθήσεις
ξανά θα γυρνούν οι  αναμνήσεις.
Στου πόνου τη θλίψη τάχα μου μιλάς      
ανάσες δικές μου κρατάς..

_Μείνε.. 
Οι xτύποι της καρδιάς στο στήθος μου γίνε..
Τώρα..
Μισή η ζωή που λείπεις εσύ.
Μείνε..
Στον γκρίζο ουρανό ο ήλιος μου γίνε..
Τώρα..
Με βλέμμα θολό στιγμές μας μετρώ.

Για πες μου τι θες να απαντήσω
ακόμα τι να σου αποδείξω. 
Σαν χθες μου είχες πει πως θα μ' αγαπάς
καρδιά μου, που φεύγεις, που πας;

_Μείνε.. 
Oι xτύποι της καρδιάς στο στήθος μου γίνε.
Τώρα..
Μισή η ζωή που λείπεις εσύ.
Μείνε..
Στον γκρίζο ουρανό, ο ήλιος μου γίνε.
Τώρα..
Στο ψέμα ζητώ αλήθειες να βρω.
_Μείνε...

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012
Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Το πάθος του έρωτα


Το πιο ακαταμάχητο
πάθος μου εσύ
αρρώστια μου έγινες 
της καρδιάς πληγή.
Με αρρωσταίνεις 
και συχνά με τυραννάς
σαν εκρηκτικό μείγμα
μέσα μου περνάς.

Το πιο έντονο 
συναίσθημα της ζωής
επεκτάθηκες σε όλους μου
τους τομείς.
Μες στης άνοιξης 
τα αρώματα τριγυρνάς
θες του κορμιού μου 
επιθυμίες να ξυπνάς.

Αναπόσπαστό μου 
κομμάτι της ψυχής
αρκεί μια λέξη 
κι όπου θες με οδηγείς.
Αναπόφευκτο ν' αντισταθώ
περιττό να στο πω
ακατανίκητη επίδραση 
πάθος ερωτικό.

Το είναι μου ολόκληρο
φιλοξενείς
στα πιο απίθανα μέρη 
φτάνω στης γης.
Τ' αχαλίνωτα πάθη μου 
δεν ορίζω
κινδυνεύω να χαθώ 
τα ινία σου χαρίζω.

Σ' ένα μεγάλο έρωτα 
η λογική πεθαίνει
αγάπη, πάθος κι έρωτας 
σύνθεση εμπνευσμένη.
Γράφοντας νέους νόμους 
τους δικούς μου αποσύρεις
σ' έναν κόσμο πλατωνικό 
γοργά με παρασύρεις. 

Ανεπανάληπτη εναρμόνιση 
ψυχικού δεσμού
η ένωση δυο σωμάτων 
συναστρία του Θεού.
Η βαθύτερη ανάγκη 
τ' άγγιγμα της επαφής
ενσαρκώνεσαι στο αίμα μου 
σαν τη φλόγα εισχωρείς.

Ανεξίτηλη σφραγίδα 
πάνω μου φορεμένη
σε χρόνους σε καιρούς 
άνευ όρων χαραγμένη.
Η πιο εύστοχή μου λέξη 
πόθος της εξουσίας
δυναμικά σ' αισθάνομαι 
χάδι της φαντασίας.

Αναμενόμενη αντίδραση 
προϋποθέτεις
στο υπέρτατο πολύ συχνά 
με ταξιδεύεις. 
Ονειρικό θέλγητρο 
διέγερση μοναδική
ηδονική μου υπόκρουση 
με πας στην κορυφή.

Τρισδιάστατο μυστήριο 
πρόκληση μαγική
ακατάλυτή μου σκέψη 
περιγραφή ερωτική.
Κοντά μου αναμφισβήτητα 
σαν πνεύμα γυροφέρνεις
προσέγγιση απροσπέραστη 
στο σώμα μου εκπέμπεις.

Παράφορό μου πάθος 
πάθος μου μεθυστικό
με πάθος σ' ερωτεύτηκα 
και τώρα σ' αγαπώ.
Όραμα εφηβικών μου ονείρων 
και προσδοκιών
όπου πας κι εγώ μαζί 
πιστά σ' ακολουθώ!!!

Ποίηση:Μαρία Πεπικίδου
Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Σεβαστείτε τα πνευματικά δικαιώματα. 
Σας ευχαριστώ.

Poem by, toxotina73