Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Σ' έναν κόσμο ερωτικό


Άσε με να έρθω εκεί κοντά σου
τρέμοντας ν' αγγίξω τα μαλλιά σου.
Χάδι ακριβό να σου χαρίσω
τα γλυκά σου χείλη να φιλήσω.

Άσε να μυρίσω το κορμί σου
μέσα να περάσω στην ψυχή σου.
Πρωινά φιλιά να σε γεμίσω
πόσο σ' αγαπώ να σου θυμίσω.

Άσε με να μπω μες στην καρδιά σου
θέλω την αγάπη τη δικιά σου.
Ρούχο γιορτινό να τη φορέσω
και τους πόθους της κρυφά να κλέψω.

Άσε με ν' ακούσω τη φωνή σου
να 'χω λίγη ανάσα απ' την πνοή σου.
Πάνω εκεί στον ώμο σου να γείρω
άνευ όρων να σε παρασύρω.

Άσε να καώ μες στη φωτιά σου
φλόγες να γεννώ εκεί μπροστά σου.
Τον ιδρώτα σου να φυλακίσω
πυρετό του πάθους σου ν' αυξήσω.

Άσε να ξαπλώσω στο πλευρό σου
πιάνοντας σφυγμό απ' τον παλμό σου.
Των ευχών κρεβάτι να σου στρώσω
κι όλον μου τον κόσμο να σου δώσω.

Άσε με να γίνω σκέπασμά σου
θέλω σαν τρελή τον έρωτά σου.
Τολμηρές σκηνές να υποδείξω
κόλπους της λαγνείας να σε ρίξω.
  
Άσε να χορέψω στο χορό σου
λιώνοντας στον αναστεναγμό σου.
Τον ομφάλιο λώρο μας να ενώσω
και το παρελθόν με μιας να κόψω.

Άσε με να λέω τ' όνομά σου
μια εικόνα να 'χω απ' τη θωριά σου.
Μοίρας πεπρωμένο να υποτάξω
άσμα των ασμάτων να σου τάξω.

Άσε να χορτάσω τη μορφή σου
να 'μαι εγώ μονάχα η θύμησή σου.
Κόκκινο κρασί να σε ποτίσω
μες στα χέρια μου να σε κοιμίσω.

Άσε να χαθώ μες στη ματιά σου
βάλε με για λίγο στα όνειρά σου.
Σαν θεό μου να σε προσκυνήσω
με το δάκρυ να σε ζωγραφίσω.

Άσε με να δω την έκφρασή σου
πυρακτώνοντας την ηδονή σου.
Την θερμότητά σου ν' ανεβάσω
ως στον όγδοο ουρανό να φτάσω.

Άσε να σταθώ μπρος στην σκιά σου
κλείσε με γερά στην αγκαλιά σου.
Απ' τις ερινύες να ξεφύγω
τα δικά σου θέλω να φροντίζω.

Άσε να 'μαι εγώ ο εαυτός σου
παίρνω όλο το βάρος στο σταυρό σου.
Στο δηλώνω και στο υπογράφω
όσο εγώ θα ζω εσένα θα 'χω.

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014
Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια


Γέννημα ονείρου


Οι σκέψεις και οι κρυφοί αναστεναγμοί μου 
θα μείνουν στην αιωνιότητα..
_Επειδή σ' αγαπώ.

Είσαι ένα γέννημα ονείρου. Μια ύπαρξη ζωής
που ζούσε πάντα μες στα γαλάζια πρωινά μου 
που μ' έκανε να αιωρούμαι μεταξύ 
ονείρου και πραγματικότητας.

Εκεί ακριβώς ξεκινά η ιστορία της αναζήτησης 
δύο ανθρώπων για την οδό των ονείρων τους.
Χαμένοι μες στον οραματισμό τους βαδίζοντας 
σε άγνωστα όρια ακολουθώντας την ελπίδα 
για οδηγό τους ως εκεί που ο χρόνος είχε σταθεί 
στην κουπαστή του ονείρου..

Μέσα σ' ελάχιστα της ώρας λεπτά 
η ερμηνεία του κόσμου αυτού 
απόκτησε νόημα και ουσία.
Δυο ακούραστοι ταξιδιώτες, κυνηγοί του ονείρου 
ζουν τα ιχνογραφημένα σχέδια της ψυχής τους..

Κόντρα στο πνεύμα των καιρών
μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου, λογικής
προσμένοντας ν 'αγγίξουν την εκπλήρωση του.

Ως στου άπειρου τα ύψη 
ανάμεσα στα γενόμενα και τη φαντασία.
Με δέκτη και πομπό την αγάπη τους
να ενώσει τη στιγμή με την αθανασία.

Πού να βρω λέξεις τον έρωτα μας να υμνήσω
με λόγια απλά και πάλι θα μιλήσω.
Γεμάτη ευαισθησία και πάθος θα σου πω
κόσμημα μονάκριβο στο στέρνο σε φορώ.
Πλασμένο κατ' εικόνα και ομοίωση της αγάπης θαρρώ.

Ανάσα μου πνοή μου που με ξαναγεννάς.
Ματιά μου αισθησιακή, ψυχής  ανάταση ξυπνάς.
Στου παράδεισου τη γαλήνη μονάχα εσύ με πας..

Το φιλί σου ύδωρ αθανασίας που πίνω και μεθώ
στο πέρασμα της αύρας σου τον πόθο ξεδιψώ.
Μα όταν μου λείπεις απελπισμένα σε ζητώ
της μοίρας δρομολόγια σταματώ..

Αποδημούν τα πουλιά
ο λύχνος της ψυχής μου ξεψυχά.
Χάνονται τα σύμπαντα σαν είσαι μακριά
σε αναμμένα κάρβουνα χορεύει η καρδιά.

Εδώ βρίσκομαι εγώ
παίζοντας με τον ήλιο κρυφτό.
Με τον άνεμο της νύχτας τραγουδώ
πιότερα απ' την αγάπη ζωή μου σ' αγαπώ.

Στην κάμαρα της ευτυχίας μαζί σου ξενυχτώ
στις πιο ψηλές κορυφές πλάι σου θα πατώ.
Μ' άπειρη εμπιστοσύνη το χέρι σου κρατώ
μου χάρισες το σήμερα και το αύριο που ποθώ..

''Στη ζωή όνειρο δεν είναι το άπιαστο.
Όνειρο είναι ότι πιστεύουμε με πάθος.''

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014
Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια





Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014

Αθάνατες στιγμές


Σιωπηλά απομακρύνομαι σ’ εκείνον τον κόσμο 
ακολουθώντας τα ίχνη της καρδιάς μου. 
Έχοντας το άρωμά σου πορεύομαι σε άγνωστα μονοπάτια
εκεί στου χρόνου σου το χρόνο που αιωρείται 
η προέκταση του χαμόγελού σου 
οι νοητές γραμμές του ιλαρού προσώπου σου 
που κάνουν το κορμί μου
ν’  αναρριγεί..

Βουτώντας σ’ ανυποψίαστα νερά γερμένη στο πλευρό 
από τον πόθο ζαλισμένη σε ρότα απροσδιόριστη 
με ανυπόμονη ορμή απεγνωσμένα αποζητώ
την αγκαλιά σου.
Τρέμω, προσμένοντας να ψηλαφήσεις 
το γυμνό μου σώμα..

Την ώρα που έρχεται ο αχαλίνωτος παλμός
 μέσα απ’ αυτήν σου δίνομαι στα μάτια σου μπροστά.
Αποδέχομαι το ανήμερο πάθος
που στο κορμί μου διαβαίνει.
Ζωογονείς κάθε μου κύτταρο με τα χάδια σου..

Εγκλωβισμένη απ' των χεριών σου τους καρπούς 
πίνοντας της πνοής σου την αύρα θέλοντας να με συνεπάρεις 
με τη φλόγα που κυριεύει όλες μου τις αισθήσεις..

Ατέρμονος ηδονικός χορός ρεύματα διαρρέουν
στο δέρμα μου  αγγίζοντάς με, με της παλάμης σου τ' ακροδάχτυλα.
Κύματα ανυψώνονται σαν μπλέκονται σφιχτά πάνω μου 
οι μηροί σου ανατριχίλα στης πλάτης μου το στήριγμα 
σαν βρίσκεσαι εντός μου ξεσηκώνοντας 
γαλαξίες και πλανήτες..

Σε αόριστο σημείο οι ανάσες μας  
σαν έκρυψες μέσα μου βαθιά τη φλογερή ψυχή σου.

Μες στη φωτιά σαν το κλαδί ανυψωθήκαμε 
σαν θάλασσα και ουρανός δεθήκαμε.  
Κεραυνούς στη γη κι αστραπές γεννήσαμε
σαν σύννεφα εμείς οι δύο σμίξαμε
καθώς τρελοί από έρωτα αθάνατες στιγμές ζήσαμε. 

Οι δείχτες της ώρας σταματούν κάθε στροφή 
θαρρείς κι ο ήλιος φεύγει απ' τη σφαίρα
η θύελλα των ήχων μονάχα κυριαρχεί
εκεί που σμίγουν οι στεναγμοί στο τέρμα.

Χορεύοντας το σώμα μου σαν φύλο στον αέρα  
θαρρώ πως με κοιτούσες επίμονα κι εγώ
κοιτούσα εσένα.

Κούρνιασες έπειτα στο στέρνο μου σαν μικρό παιδί
όταν το χέρι μου περνούσε στα μαλλιά σου
σου έδωσα της νύχτας το πιο γλυκό φιλί
καθώς ήσουν κλεισμένος μες στην αγκαλιά μου..

Κι εκεί τριγύρω στο λαιμό σου, ψιθύρισα
πως μόνο εσένα αγαπώ, μονάχα εσύ υπάρχεις
 στη ζωή μου γιατί υπήρχες πάντα στα όνειρα που έκρυβα 
στην ψυχή μου._

Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014
Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014

Στο λιμάνι του πόθου

Φλογίζεις την καρδιά μου φανερώνοντάς μου αιώνια μυστικά της ψυχής. Στην προσπάθεια να την ανακαλύψεις, επιταχύνεις όνειρα ζωής. Στοχασμός σου ένα άγνωστο ταξίδι μέσα από ανεξάντλητο αίσθημα παλμών. Απ' τα βήματα του χρόνου καταργείς
το θάνατό μου..

Σε μια γλυκιά αναμονή διακρίνεται το λιμάνι του πόθου.Μια θεϊκή ζώνη σ' ένα ξέφωτο που μέσα του κατοικεί η μορφή μας. Αντικατοπτρίζονται τα σώματά μας είναι κι αυτός ένας τρόπος να συμβολιστεί
το πάθος του έρωτά μας..

Δεν νοείται ζωή δίχως εσένα. Η μόνη ελπίδα, η μόνη δίοδος, Εσύ. Μια λεπτή χορδή κιθάρας το άγγιγμά σου, αγγέλου θαλπωρή η αγκαλιά σου, το αγνότερο λουλούδι το φιλί σου, λαγνείας κύματα
ο ήχος της φωνής σου..

Δυσνόητο, αλλά υπαρκτό η συναισθηματική έξαρση ενισχύεται από μια έντονη επιθυμία που ολοταχώς μεγαλώνει. Μοιάζει με αιθέρια αστραπή ορμά σαν μια θανάτου εκπνοή 
μα ωφελεί σαν της ζωής την πρώτη εισπνοή.  Αγάπη που καταπραΰνει κάθε πόνο σε καυτές βραδιές του καλοκαιριού, σε κρύες μέρες
του χειμώνα..

Τα κορμιά μας συνεννοούνται μιλώντας τη δική τους γλώσσα μια υπέρτατη δύναμη όπως ένα ψιθύρισμα στο αυτί, όπως ένα σκούντημα απαλό στον ώμο. Ένα παιχνίδι που γεννά προσδοκίες όταν η τύχη
μας χαρίζεται..

Ατέλειωτες στιγμές στην αιχμαλωσία σου όταν η σκέψη σου με παιδεύει όταν η ματιά σου με πλανεύει κι ο σφυγμός μου ανεβαίνει. Είναι μια άλλη ιστορία η ιστορία μας, σαν το αρχέγονο φεγγάρι που τίποτα μαζί του δεν συγκρίνεται. Πρόκειται για ένα ανέγγιχτο κεφάλαιο ζωής που σχετίζεται με μια ανάσα απ' τον κόσμο των ονείρων
κι ελκύετε για απόκρυφες ώρες._

Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2014
Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια