Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Απόκρυφες ώρες

Πάλι στα μέρη μας απόψε σε προσμένω
μοιάζω σαν άνθρωπος που ζει μα εγώ πεθαίνω.
Ήρθες Δεκέμβρη ένα πρωί αναπνοή μου
δώρο σε έστειλε ο θεός μες στη ζωή μου. 

Δίχως τα μάτια σου να ξέρεις δεν υπάρχω
μόνο μ' εσένα ύπαρξή μου συνυπάρχω.
Ήρθες και έφερες το φως μες στην ψυχή μου
δεν το αντέχω μην μ' αφήνεις μοναχή μου.

Κάθε του χρόνου μου λεπτό σε περιμένω
δρόμο θανάτου μακριά σου εγώ διαβαίνω.
Ήρθες Φλεβάρη ξαφνικά κι έφυγες πάλι
είπες να κάνω υπομονή κι όπου μας βγάλει.

Κόσμος χιλιάδες μες στο πλήθος περπατάω
σου ψιθυρίζω, γύρνα πίσω σ’ αγαπάω.
Ήρθες και μ' έκλεισες σφιχτά στα δυο σου χέρια
το χώμα αντάμωσε του ουρανού τ' αστέρια.

Χάνω το νου μου αναμνήσεις μας ξεθάβει
τρέχει ξωπίσω σου όνειρα να προλάβει.
Ήρθες Απρίλη μου ανθέ στην κάμαρά μου
την ευτυχία είχα μπρος στα βλέφαρά μου.

Μέσα στα βάθη του μυαλού θα σε γυρεύω
μέρα και νύχτα να θυμάσαι σε λατρεύω.
Ήρθες και πήρες τον καημό μου απ' τα στήθια
του πόθου έγινες η πιο όμορφη συνήθεια.

Τρέμω την ώρα που μου λείπεις και παγώνω
σαν ναυαγός φωνάζω, σώσε με, τελειώνω.
Ήρθες Ιούλη μου καυτός στην αγκαλιά μου
το καλοκαίρι μας κρατώ αναγαλλιά μου.

Στέκω στην πύλη του σταθμού και σε κοιτάω
βήμα στο βήμα την απόσταση μετράω.
Ήρθες να πάρεις δύναμη και 'γω από 'σένα
αν φύγεις έλα γρήγορα ξανά σ' εμένα.

Πέφτει το δάκρυ μου στη γη και τη ραγίζει
τον πόνο που 'χω στην καρδιά μου ζωγραφίζει.
Ήρθες Σεπτέμβρη μια βραδιά εσύ μωρό μου
κυλάς στο αίμα μου ζεις μες στο κύτταρό μου. 

Έμεινα μόνη στη βροχή να σου μιλάω
κρύο σιμώνει και γυμνή σ' ακολουθάω.
Ήρθες και έντυσες με χάδια το κορμί μου
έδωσες νόημα στην άχαρη στιγμή μου.

Μήνας Οκτώβρης ξεκινά και σε ζητάω 
λαθρεπιβάτης στο παρόν σου τριγυρνάω.
Ήρθες σαν θρόισμα του ανέμου έρωτά μου
του φθινοπώρου καρδιοχτύπι μου χαρά μου.

Στην απουσία σου κοιμάμαι και ξυπνάω
η προσευχή μου ν' ακουστεί παρακαλάω.
Με δύο λόγια να στη φέρει ο άγγελός μου..
_Εσύ της μοίρας, ριζικό ο άνθρωπός μου.

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014
Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια

Απόκρυφο όνειρό μου

               

Στη θάλασσά σου ρίχτηκα στα κύματα χτυπήθηκα
πλέχτηκες στα νερά μου
μ' αγκάλιασες θωριά μου.

_Καρδιά μου..

Μια μέρα σ’ αναζήτησα ένα ταξίδι ζήτησα
στης νιότης το νησί μου
απλώθηκες στη γη μου.

_Στιγμή μου..

Στην αγκαλιά σου κρύφτηκα στο πλάι σου κοιμήθηκα
τέρψης παράδεισέ μου
του πόθου καημέ μου.

_Λυγμέ μου.

Στον ώμο σου κρατήθηκα τους εφιάλτες νίκησα
πήρες τα δάκρυα μου
τις μπόρες μακριά μου.

_Χαρά μου..

Το βλέμμα σου αντίκρισα με τη μάτια περίγραψα
της μέθης διαδρομή μου
αίσθησης κορυφή μου.

_Ψυχή μου..

Στα χείλη σου γεννήθηκα στα πέταλά σου ντύθηκα
αγάπης τύραννέ μου
έρωτα λογισμέ μου.

_Ανθέ μου..

Μες στη σιωπή πλανήθηκα σαν αστραπή σκορπίστηκα
στην γκρίζα συννεφιά μου
έγινες ζωγραφιά μου.

_Βραδιά μου..

Μια νύχτα σου αφέθηκα μ΄ ένα φιλί σου δέθηκα
γέμισες την πνοή μου
έσωσες τη ζωή μου.

_Κορμί μου..

Τις ώρες σου συνάντησα σαν ήρθες και σε άγγιξα
στη δίνη των παλμών μου
έντονων στεναγμών μου.

_Παρόν μου..

Στα χέρια σου ζεστάθηκα γυμνή στις φλόγες πιάστηκα
στον όγδοο ουρανό μου
απόκρυφο όνειρό μου.

_Μωρό μου..

Με θέρμη προσευχήθηκα τα πάντα μου αρνήθηκα
λαγνείας πειρασμέ μου
θανάτου άγγελέ μου.

_Θεέ μου..

Σ' εσένα παραδόθηκα άνευ όρων σου δόθηκα
μοίρας παρηγοριά μου
γήινη πυρκαγιά μου.

_Ομορφιά μου..


Mαρία Πεπικίδου: Συγγραφέας,Ποιήτρια

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014