Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

"Σελ.117-128"

Ταξίδι ονείρου

Η ώρα του πάθους μας έφτασε αρχή της ιστορίας
ονείρου ταξίδι μας έστησε πλοκή της φαντασίας.
Χτίζει στον κόσμο των αισθήσεων τοπία μαγεμένα
στιγμές μεγάλων συγκινήσεων
για σένα και για μένα.

Αδιαμαρτύρητα τα σύνορα όλης της γης ανοίγουν
ακαταμέτρητα αισθήματα κάθε λογής μας πνίγουν.
Συσπάσεις μ' εντάσεις επικρατούν στο κορμί μας ρυθμικά
τους στεναγμούς της πνοής συγκρατούν
της ψυχής τα μυστικά.

Ανυποχώρητα λικνίσματα τον πόθο θεμελιώνουν
της τρέλας τα απεικονίσματα κοντά μας πλαισιώνουν.
Άκρως προκλητικός γυμνός χορός σκηνής θερμογραφία
σκοπός ερωτικός ζωής παλμός
θνητών χορογραφία.

Το θέαμα εντυπωσιακό διαδρομή εκστατική
ίσως παράλογο μα λογικό αντάμα εγώ κι εσύ.
Λόγια λαγνείας και ικεσίας συνεπάγουν θαυμασμό
ηδονικής αιτιολογίας
ζητούν εξουσιασμό.

Άπληστα χάδια γεννούν σημάδια προστάγματα κτητικά
της ολοκλήρωσης παρακλάδια διέγερσης υπαρκτά.
Άλλο μην αντιστέκεσαι απόψε εκδηλώσου
του πάθους ώρα έφτασε
σ' εμένα παραδώσου._
Ο παλμός της καρδιάς μου 

Μου έδωσες πριν από καιρό
της καρδιάς σου τον παλμό
να πλημμυρίσει σαν πηγή
να βγει αθάνατο νερό.

Να τρέξει μέσα μου γοργά
ν' αναμειχθεί μες στο βυθό
θάλασσα και στεριά.

Σώμα, ψυχή, θαλασσοταραχή
ζητά χαμένα όνειρα να βρει
γίνεται αέρας και πνοή
της άνοιξης ζεστή βροχή.

Στο ξημέρωμα της νύχτας
μου ξυπνάει το κορμί
έτσι γεννιέμαι απ' την αρχή.

Ο ουρανός κάτω στη γη
ακούμπησε με μιας θαρρείς
αγάπης γέφυρα έχτισε
ψυχή μου να διαβείς.

Άνοιξε ο παράδεισος
τις πόρτες του ξανά
τον καημό μου έδιωξε
κι έφερε τη χαρά.

Μου ζωγράφισε η ζωή
απάνεμο λιμάνι
στις πτυχές του κορμιού σου
στο ωραίο ακρογιάλι.

Αναχωρώ με πάθος
για ταξίδι ερωτικό
στου παραδείσου τα νησιά
εκεί στον έβδομο ουρανό.

Χάδι στον άνεμο
στα χέρια μου κρυμμένο
στους δρόμους του έρωτα
γλυκά παραδομένο.

Θέλει του πόθου
μονοπάτια να περάσω
να γίνω κύμα αρμυρό
επάνω σου να αράξω.
Της στιγμής το καρδιοχτύπι
να ησυχάσω.

Έγινα του έρωτα φιλί
τα δυο χείλη σου ν' αγγίξω
έγινε η ανάσα μου καυτή
το κορμί σου να γνωρίσω.

Μόνο δυο λέξεις θα σου πω
αναπνοή μου
τώρα πιο πάνω σ' αγαπώ
κι απ’ τη ζωή μου.

Μια στάση εκεί στα χείλη
πιο κάτω απ' το λαιμό
να πάρω το άρωμά σου
για να 'χω φυλαχτό.

Αισθήσεων μύρο κύλησε
μεθυστικό πιοτό
νέκταρ ζωής ξεχείλισε
ξεδίψασμα γλυκό.

Εκεί που γεννιέται
το φως οδήγησέ με
μες στην αγκαλιά σου
γερά κράτησέ με.

Να αισθανθώ το χτύπο
της καρδιάς σου
να αφεθώ στα λόγια
τα δικά σου.

Στα χέρια σου σφιχτά
φυλάκισέ με
ως την κορφή του κόσμου
ανέβασέ με.

Ήρθε η ώρα να στο πω
είσαι της ζωής το νόημά μου
δίχως εσένα πια δε ζω
είσαι ο παλμός
μες στην καρδιά μου._
Ακολουθώ ένα όνειρο
Στη γη του παραδείσου

στον όγδοο ουρανό

στο βάθος της ψυχής σου

δυο λόγια θα σου πω.

Ακολουθώ ένα όνειρο
πιο πάνω από τ’ αστέρια
να πιω το αθάνατο νερό
στου έρωτα τα λημέρια.

Να βρει η καρδιά μου τον παλμό
που χρόνια έχει χαμένο
να γίνεις το άλλο μου μισό
μονάχα περιμένω.

Νοσταλγική αναδρομή
σφιχτά να σ' αγκαλιάσω
σε μια τροχιά εγώ κι εσύ
δίπλα σου να πλαγιάσω.

Στου ορίζοντα τη διαδρομή
η μοίρα το 'χει γράψει
πάνω σ' ένα άψυχο χαρτί
δρόμους έχει χαράξει.

Πάμε σε μέρη μακρινά
σε τόπους μαγεμένους
της προσδοκίας ιδανικά
και απαγορευμένους.

Στα πλάνα μέσα της ζωής
σε θέλω εδώ κοντά μου
στο αίσθημα της προσμονής
διώξε την ερημιά μου._
 Γέννημα ονείρου

Οι σκέψεις και οι κρυφοί αναστεναγμοί μου
θα μείνουν στην αιωνιότητα..
_Επειδή σ' αγαπώ.

Είσαι ένα γέννημα ονείρου. Μια ύπαρξη ζωής
που ζούσε πάντα μες στα γαλάζια πρωινά μου
που μ' έκανε να αιωρούμαι μεταξύ
ονείρου και πραγματικότητας.

Εκεί ακριβώς ξεκινά η ιστορία της αναζήτησης
δύο ανθρώπων για την οδό των ονείρων τους.

Χαμένοι μες στον οραματισμό τους βαδίζοντας
σε άγνωστα όρια ακολουθώντας την ελπίδα
για οδηγό τους ως εκεί που ο χρόνος είχε σταθεί
στην κουπαστή του ονείρου.

Μέσα σ' ελάχιστα της ώρας λεπτά
η ερμηνεία του κόσμου αυτού
απόκτησε νόημα και ουσία.
Δυο ακούραστοι ταξιδιώτες, κυνηγοί του ονείρου
ζουν τα ιχνογραφημένα σχέδια της ψυχής τους.

Κόντρα στο πνεύμα των καιρών
μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου, λογικής
προσμένοντας ν 'αγγίξουν την εκπλήρωσή του.

Ως του απείρου τα ύψη
ανάμεσα στα γενόμενα και τη φαντασία.
Με δέκτη και πομπό την αγάπη τους
να ενώσει τη στιγμή με την αθανασία.

Πού να βρω λέξεις τον έρωτα μας να υμνήσω
με λόγια απλά και πάλι θα μιλήσω.
Γεμάτη ευαισθησία και πάθος θα σου πω
κόσμημα μονάκριβο στο στέρνο σε φορώ.
Πλασμένο κατ' εικόνα και ομοίωση της αγάπης θαρρώ.

Ανάσα μου πνοή μου που με ξαναγεννάς.
Ματιά μου αισθησιακή, ψυχής ανάταση ξυπνάς.
Στου παράδεισου τη γαλήνη μονάχα εσύ με πας.

Το φιλί σου ύδωρ αθανασίας που πίνω και μεθώ
στο πέρασμα της αύρας σου τον πόθο ξεδιψώ.
Μα όταν μου λείπεις απελπισμένα σε ζητώ
της μοίρας δρομολόγια σταματώ.

Αποδημούν τα πουλιά
ο λύχνος της ψυχής μου ξεψυχά.
Χάνονται τα σύμπαντα σαν είσαι μακριά
σε αναμμένα κάρβουνα χορεύει η καρδιά.
Εδώ βρίσκομαι εγώ
παίζοντας με τον ήλιο κρυφτό.
Με τον άνεμο της νύχτας τραγουδώ
πιότερα απ' την αγάπη ζωή μου σ' αγαπώ.

Στην κάμαρα της ευτυχίας μαζί σου ξενυχτώ
στις πιο ψηλές κορυφές πλάι σου θα πατώ.
Με άπειρη εμπιστοσύνη το χέρι σου κρατώ
μου χάρισες το σήμερα και το αύριο που ποθώ.

Στη ζωή όνειρο δεν είναι το άπιαστο.
Όνειρο είναι ότι πιστεύουμε με πάθος.” 
Του έρωτα επιθυμία 

Νιώθω το χέρι σου επάνω
στο κορμί μου
πασχίζει αγόγγυστα σπονδή
να καταθέσει.
Θέλει η πνοή σου ν' αγγίξει
την ψυχή μου
στη λογική το ακατανόητο
να δέσει.

Δίνομαι ολάκερη ότι έχω
να προσφέρω
στη δίνη μέσα να γευτώ
κάθε φιλί σου.
Να σ' αγαπήσω πιο πολύ
και να σου φέρω
εικόνες άνοιξης στιγμές
του παραδείσου.

Σαν τον ιδρώτα να κυλήσω
στο λαιμό σου
να βάλω πλώρη στου ονείρου σου
τη χώρα.
Οσμή να πάρω από καθετί
δικό σου
ν' απολαύσω της αγάπης
μας την ώρα.

Στο μονοπάτι του μυαλού σου
να περάσω
πάνω στα χείλη σου ν' ανθίσω
έρωτά μου.

Στ' απόκρυφά μου να μπλεχτείς

να σε χορτάσω

πηγή της έκστασης να βρεις
στα κύματά μου.

Να γίνω έκφραση γλυκιά
στο πρόσωπό σου
να διασύρω κάθε αίσθηση
στο σώμα.
Φωτιά να βάλω να τυλίξω
το ρυθμό σου
να κυριεύσω του πάθους σου
το χρώμα.

Μες στα σοκάκια να χαθείς
της φαντασίας
ν' ανοίξω δρόμους να σε πάρω
εκεί μαζί μου.
Να σου χαρίσω τρελή μέθη
επιθυμίας
να πιεις καυτό στάλες κρασί
της ηδονής μου.

Σαν τον ανθό να γεννηθώ
στο πέρασμά σου
στιγμή αιώνια μέσα μου
να σε κρύψω.
Να μπερδευτώ ξανά να μπω
στα κύτταρά σου
με το κορμί σου να ενωθώ
κι ας ξεψυχήσω._  

Λόγια ανείπωτα

Υπάρχουν στιγμές που δε βρέθηκαν λόγια.
Ίσως και να μην έχουν
γραφτεί ακόμα.

Για να σου πω όλα όσα έχω μες στο μυαλό μου
να καλύψουν το φτωχό
λογισμό μου.

Προσπαθεί τότε η πνοή μου να ψελλίσει.
Το χέρι μου να
ζωγραφίσει.

Η αίσθηση μου να σ' αγγίξει.
Το κορμί μου να σου
δείξει.

Χέρι, χέρι τον κόσμο ν' αποκτήσουμε.
Με πράξη ερωτική να το
ζήσουμε.

Το δρόμο της ζωής ν' ακολουθήσουμε.
Της ηδονής χαρά να
συναντήσουμε.

Έλα μαζί μια νέα αρχή να κάνουμε.
Καινούργια διάλεκτο να
φτιάξουμε.

Να πούμε λέξεις που δεν τολμάμε.
Όσα απ' τον έρωτα
ζητάμε.

Εμείς οι δυο στο ένα να χωρέσουμε.
Τη λογική με την τρέλα να
δέσουμε.

Τις σκέψεις να μπερδέψουμε.
Τα χείλη μας να
μπλέξουμε.

Του κορμιού μας τα σημεία ν' ανακαλύψουμε.
Τον ορισμό του πάθους
ν' αποδείξουμε.

Νέες γεύσεις παραδείσου να γνωρίσουμε.
Τη φλόγα που μας καίει
να σβήσουμε.

Της φαντασίας την έννοια να νιώσουμε.
Σώματα και ψυχές
να ενώσουμε.

Τον πόθο μας να παραδώσουμε.
Στα όνειρά μας ας
ξαπλώσουμε._


Δεν υπάρχουν σχόλια: