Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

"Σελ.105-116"

Κρίνοι του έρωτα
Ανθίζουν κρίνοι του έρωτα
στη μέση του χειμώνα
στου ονείρου το ξημέρωμα
θα κάνουν αρραβώνα.

Στου παραδείσου τα σκαλιά
άγγελοι περιμένουν
και στης ζωής την καταχνιά
τον ήλιο τους προσμένουν.

Καρδιά μου πώς να σου το πω
πώς να το περιγράψω
με λίγα λόγια προσπαθώ
στο πλάι σου για να 'ρθω.

Μ' ένα ζεστό χαμόγελο
να σε προϋπαντήσω
στα χείλη ζαχαρόμελο
γλυκό φιλί ν' αφήσω.

Ν' αγγίξω με το χέρι μου
μια τούφα απ' τα μαλλιά σου
του σύμπαντος το αστέρι μου
να βρω στην αγκαλιά σου.

Εκεί στο μέρος της καρδιάς
στον ώμο σου να γείρω
στα σπλάχνα μέσα της φωτιάς
σαν λαίλαπα να γίνω.

Στα κύτταρα του σώματος
σαν μπω να τα ταράξω
τα φώτα όλα του δώματος
ένα, ένα ν’ ανάψω.

Στο διψασμένο σου κορμί
καυτή βροχή να ρίξω
κι από του πόθου την πηγή
τη γη σου να ποτίσω.

Κάθε θαμμένη αίσθηση
μέσα μας να ξυπνήσει
του πάθους μας διαίσθηση
στην τρέλα να κινήσει.

Να κάνει επανάσταση
η δόλια λογική μας
η έλξη μας σε διάσταση
βαθιά μες στην ψυχή μας.

Ένα ταξίδι ερωτικό
εμείς οι δυο να πάμε
ψηλά στον όγδοο ουρανό
θεοί να κυβερνάμε.

Αγάπης κτήμα σε κρατώ
αιχμάλωτο, δεμένο
των σκέψεων ενωτικό
για εσένα ανασαίνω._


Αθωότητα της ενοχής 
Σ' ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου
σε κάθε χτύπο μέσα της καρδιάς.
Σ' ευχαριστώ που ανθίζεις το κορμί μου
την πόρτα των ονείρων μου περνάς.

Που το χειμώνα κάνεις καλοκαίρι
τα δύσκολα στο πλάι σου τολμώ.
Τις μέρες μου άνοιξης μεσημέρι
είναι σκοπός σου να χαμογελώ.

Πριν κοιμηθώ σου λέω καληνύχτα
κάθε πρωί σου λέω σ' αγαπώ.
Είσαι αρχή το άλφα και το βήτα
ήσουν αιτία να ξαναγεννηθώ.

Όλες τις ώρες μου ντύνεις μ' αγάπη
πνοή μου δίνεις απ' την πνοή σου.
Πόνου στα μάτια μου δε χωρά δάκρυ
φως μου χαρίζεις απ' την ψυχή σου.

Εσύ μου βρήκες ότι είχα χαμένο
στου νου μου τα δωμάτια γυρνάς.
Το ριζικό μου και το πεπρωμένο
στον ουρανό αστέρι της χαράς.

Του έρωτα εικόνες ζωγραφίζεις
του πάθους μας στιγμές μοναδικές.
Με αθόρυβες λέξεις με αγγίζεις
καταγράφω σκηνές μοναδικές.

Σε κάθε στίχο μου σ' έχω κλεισμένο
είσαι η πηγή της έμπνευσής μου.
Εσύ της μοίρας μου δεδικασμένο
η αθωότητα της ενοχής μου._

 Το τραγούδι μας 
Σ' ένα τραγούδι ερωτικό

θ' αποθανατίσουμε

του πόθου τις στιγμές μας

μέσα του θα τις κλείσουμε.

Για μουσική επένδυση
του πάθους μας ανάσες
πνοές ενορχηστρωμένες
για σπάνιες μπαλάντες.

Μια διαδρομή προσωπική
για τη δισκογραφία
να δώσουμε ένα ρεσιτάλ
να γράψουμε ιστορία.

Με στίχους θα το ντύσουμε
απ' τα δικά μας λόγια
γεμάτα από αισθήματα
γεμάτα από χρώμα.

Εισαγωγή θα βάλουμε
κομμάτια απ' τα όνειρά μας
για διεύθυνση ορχήστρας
παλμοί απ' την καρδιά μας.

Για τίτλο θα προτείνουμε
να έχει το σκοπό μας
αγάπη, πόνος, δύναμη
θα ‘ναι το σ' αγαπώ μας._
 

Δεν είσαι εδώ 
Δεν είσαι εδώ
τα δυο σου χείλη να φιλήσω
βρες μου τον τρόπο
δείξε μου το πώς να ζήσω.

Άνθρωπος είμαι
και ζητώ τον άνθρωπό μου
δίπλα μου να 'σαι
εκεί πάντα στο πλευρό μου.

Δεν είσαι εδώ
κι εγώ μιλώ με τη σκιά σου
μετρώ τους χτύπους
τους παλμούς απ' την καρδιά σου.

Έλα και σώσε
την ψυχή μου αργοσβήνει
πάρε από 'μένα
ότι έχει απομείνει.

Δεν είσαι εδώ
και κάθε σκέψη μου θολώνει
σ' αναζητώ
κι η αγωνία μεγαλώνει.

Δεν το αξίζω
να κοιμάμαι μακριά σου
θέλω να είμαι
στης ζωής τα όνειρά σου.

Δεν είσαι εδώ
έφυγες, πήρες την πνοή μου
σ' ένα απύθμενο κενό
η ύπαρξή μου.

Κατάλαβέ το
δεν αντέχω θα πεθάνω
κι απ' τον θεό μου
σ' αγαπάω παραπάνω.

Δεν είσαι εδώ
για να κρυφτώ στην αγκαλιά σου
παραμιλώ
κι όλο φωνάζω τ' όνομά σου.

Ο φόβος πάλι
με ορμή με κομματιάζει
μόνη ευχή
να 'σαι καλά αυτό με νοιάζει.

Δεν είσαι εδώ
μα είσαι μέσα στο μυαλό μου
σε αγκαλιάζω
για να πνίξω τον καημό μου.

Η παρουσία σου
την κάμαρα γεμίζει
κάθε μου αίσθηση
από σένα πλημμυρίζει.

Δεν είσαι εδώ
μα εγώ σ' έχω εκεί μπροστά μου
σαν το παιδί
σου λέω τα παράπονά μου.

Φοβάμαι μήπως
δεν ξανάρθεις και λυγίζω
πονάω τόσο
το κορμί μου δεν ορίζω.

Δεν είσαι εδώ
κι όλο τα μάτια μου δακρύζουν
μέρα και νύχτα
στεναγμοί με γονατίζουν.

Κορόνα, γράμματα
παίζω τη δύναμή μου
ζω ένα δράμα
αν δεν είσαι εσύ μαζί μου.

Δεν είσαι εδώ
κι όμως ακούω τη φωνή σου
τον κόσμο χάνω
σαν εισβάλει η μορφή σου.

Αυτός ο έρωτας
το χρόνο θα νικήσει
τώρα δεν γίνεται
κανείς να μας χωρίσει._


Στο λιμάνι του πόθου 

Φλογίζεις την καρδιά μου
φανερώνοντάς μου
αιώνια μυστικά της ψυχής.
Στην προσπάθεια να την ανακαλύψεις
επιταχύνεις όνειρα ζωής.

Στοχασμός σου ένα άγνωστο ταξίδι
μέσα από ανεξάντλητο αίσθημα παλμών.
Απ' τα βήματα του χρόνου καταργείς
το θάνατό μου..

Σε μια γλυκιά αναμονή
διακρίνεται το λιμάνι του πόθου.
Μια θεϊκή ζώνη σ' ένα ξέφωτο
που μέσα του κατοικεί η μορφή μας.

Αντικατοπτρίζονται τα σώματά μας
είναι κι αυτός ένας τρόπος
να συμβολιστεί το πάθος του έρωτά μας..

Δεν νοείται ζωή δίχως εσένα.
Η μόνη ελπίδα, η μόνη δίοδος, εσύ.
Μια λεπτή χορδή κιθάρας το άγγιγμά σου
αγγέλου θαλπωρή η αγκαλιά σου
το αγνότερο λουλούδι το φιλί σου
λαγνείας κύματα ο ήχος της φωνής σου..

Δυσνόητο, αλλά υπαρκτό
η συναισθηματική έξαρση ενισχύεται
από μια έντονη επιθυμία
που ολοταχώς μεγαλώνει.

Μοιάζει με αιθέρια αστραπή
ορμά σαν μια θανάτου εκπνοή μα ωφελεί
σαν της ζωής την πρώτη εισπνοή.

Αγάπη που καταπραΰνει κάθε πόνο
σε καυτές βραδιές του καλοκαιριού
σε κρύες μέρες του χειμώνα..

Τα κορμιά μας συνεννοούνται
μιλώντας τη δική τους γλώσσα
μια υπέρτατη δύναμη
όπως ένα ψιθύρισμα στο αυτί
όπως ένα σκούντημα απαλό στον ώμο.

Ένα παιχνίδι που γεννά προσδοκίες
όταν η τύχη μας χαρίζεται..

Ατέλειωτες στιγμές στην αιχμαλωσία σου
όταν η σκέψη σου με παιδεύει
όταν η ματιά σου με πλανεύει
κι ο σφυγμός μου ανεβαίνει.

Είναι μια άλλη ιστορία η ιστορία μας
σαν το αρχέγονο φεγγάρι
που τίποτα μαζί του δεν συγκρίνεται.

Πρόκειται για ένα ανέγγιχτο κεφάλαιο ζωής
που σχετίζεται με μια ανάσα
απ' τον κόσμο των ονείρων
κι ελκύετε για απόκρυφες ώρες._


Στον κόσμο της ψυχής σου
Στα μονοπάτια της ψυχής
στου κόσμου την αλήθεια
σ' αντίθετη τροχιά της γης
με πόθο μες στα στήθια.

Στη γειτονιά του ονείρου
στο μυστήριο της ζωής
στα όρια του κινδύνου
μια αγάπη διεκδικείς.

Στα σύννεφα ν' ανυψωθείς
μια βόλτα στο φεγγάρι
τον προορισμό σου για να βρεις
της έκστασης τη ζάλη.

Χαράς μικρές σταλαγματιές
μια αίσθηση ηρεμίας
αγγίγματα δροσοσταλιές
ποτάμια νηνεμίας.

Μες στις γαλάζιες θάλασσες
ανάμεσα στ' αστέρια
σαλπάρουμε και χάνομαι
μες στα δικά σου χέρια.

Στο υπέρτατο σ' ακολουθώ
κάτω απ' τη χρυσή βροχή
στα μάτια μέσα σε κοιτώ
χάνοντας τη λογική.

Σαν μια εικόνα μαγική
που απ' την αρχή γεννιέται
στου ουρανού πάνω το χαρτί
η σκέψη μου πλανιέται.

Μες στους χτύπους της καρδιάς σου
παλμοί της ευτυχίας
στου κορμιού τη μυρωδιά σου
ωδή της φαντασίας.

Των αισθήσεων διαδρομές
μετρούν λέξεις τρυφερές
χάδια με ερωτικές πνοές
στιγμές μας μοναδικές.

Το μυστικό μου θα σου πω
ενώπιον των αγγέλων
εσένα μόνο θ' αγαπώ
όσο θα υπάρχει μέλλον.

Ψίθυροι μέσα στη σιωπή
με χίλιους τρόπους θέλουν
μόνο με μια αναπνοή
κοντά μου να σε φέρουν.

Γλυκιάς ουσίας εθισμών
η ποίηση αντιγράφει
στους χάρτες των ωκεανών
η πένα καταγράφει._






Χιλιάδες όνειρα μπορούν να γεννηθούν
στη ζωή μας μα ένα μόνο να την στηρίζει..
Το μεγαλύτερο
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: