Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

"Σελ.6-16"







“Ο έρωτας
 είναι ζωή και η ζωή είναι έρωτας.
Ο έρωτας της αγάπης με την
ανθρώπινη ψυχή.
Η ζωή είναι το δώρο του έρωτα στην αγάπη. ”




Κρυφά μονοπάτια

Ώρες που τα ένστικτα κυριαρχούν
μοναδικές στιγμές που λαχταράς να ζήσεις.
Άλλοτε πονούν κι άλλοτε αγαλλιάζουν.

Οδυνηρά συνδεδεμένες με τ’ όνειρο
σ’ ένα μεγάλο καμβά ζωγραφικής που περιμένει
ν’ αποτυπώσεις τις πιο όμορφες
σκηνές του..

Παραδίνεσαι στου έρωτα τα χέρια
θεία παρέμβαση, πιο πάνω κι απ' τ' αστέρια.
Έμπνευση που βασίζεται στο υπό έκδοση
βιβλίο της με τίτλο
''Δώρο Ζωής''

Ακροβατείς στην κόψη του ελάχιστου
έχοντας μπροστά σου τη θέα ολόκληρου του πλανήτη.
Σχεδιάζεις μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια
προσπαθώντας να εξηγήσεις τη μαγευτική σου
ικανότητα..

Ταξιδεύεις στα κρυφά μονοπάτια της ελπίδας σου
σε μια αλλοτινή εποχή που σου υπενθυμίζει
την καταγωγή της ανθρώπινης
ύπαρξης.

Ισχυρότατο κίνητρο, ένα όνειρο που η ζωή σε πάει.
Ανεβαίνοντας όλο και πιο ψηλά το σύμπαν φωτίζεται
απ' τους πανίσχυρους προβολείς
της ψυχής σου.


 Εικόνες βγαλμένες απ' το παρελθόν χάνονται.
Ανιχνεύεις το δρόμο που αλλάζει την κριτική
του δημιουργού γνωρίζοντας τη σχέση του
με τους κοινούς θνητούς..

Ανήθικη πρόταση σε μια ταπεινή του χρόνου περιγραφή
μα ζητάς να μάθεις.
Το θέλγητρο γίνεται αιτία να συνεχίσεις.
Μέσα από ανώνυμα σύνορα, ανακαλύπτεις σημεία
γεμάτα από φλόγα, πάθος, ζωντάνια.

Συνθέτεις τη γνώση των εμπειριών σου στις πιο ιερές
και απαραβίαστες στιγμές σου.
Αφανής διαδικασία, τότε που η φαντασία
καλπάζει αχαλίνωτη
στις πτυχές της μυστηριώδης φύσης
που σε προκαλεί..

Ξετυλίγονται κόσμοι που αναρτούν ειδυλλιακούς ουρανούς.
Αναρριχείσαι σε νέους προορισμούς, αφήνοντας πίσω σου
αφηγηματικά κομμάτια γραμμένα
απ’ τη μοίρα..

Η πένα χαράχτηκε σε μια διαδρομή 
μέσa από ανείπωτες επιθυμίες κι ανησυχίες, μέσa από μύχιες ενοχές
ανάγκης και φόβου μιλώντας, τραγουδώντας
προστάζοντας..

 _Βρες τη χαμένη αίσθηση και ζήσε.


Κοσμοθεωρία 


Μες στο κορμί μου εσύ ξυπνάς
πόθου επιθυμία
την υιοθέτηση ζητάς
στην κοσμοθεωρία.

Σε άγνωστη κατεύθυνση
πρωτόγονη στοχεύεις
εκτός ελέγχου έκσταση
στο σώμα μου γυρεύεις.

Γλυκών αισθήσεων έγερση
μέσα μου ξεσηκώνεις
την ψυχική διέγερση
αλληλοσυμπληρώνεις.

Ανοίγεις δρόμους μαγικούς
δική σου αυτογνωσία
παλμούς καρδιάς μόνο ακούς
πάθους αιχμαλωσία.

Με χάδια αναρίθμητα
στον εθισμό με φτάνεις
με λάγνα λόγια ανείπωτα
αργούς ρυθμούς αυξάνεις.

Αλληλεπίδρασης φιλί
μου παίρνεις απ' τα χείλη
του στεναγμού βαθιά πνοή
της συνουσίας φίλη.

Στενότερη η επαφή
δύσβατα μονοπάτια
ερωτική διαδρομή
της έλξεως κομμάτια.

 
Πηγή θερμότητας φιλάς
ιδρώτας απορρέει
έμμονη τάση προσκολλάς
νέκταρ θεού συρρέει.

Νευροµυϊκές διαταραχές
πλήθος εξημερώνεις
καθορισμένες οι τροχιές
ξανά με υποδουλώνεις.

Σαν λάβαρο επανάστασης
ψηλά με ανεβάζεις
μιας δεύτερης ανάστασης
την τρέλα δοκιμάζεις.

Σφοδρό ταξίδι γεύσεων
απ' την αρχή γεννιέται
τεκμήριο ανιχνεύσεων
αθέατο πλανιέται.

Κυρίαρχος της ηδονής
άρχοντας εξουσίας
ένστικτα ορμές πυροδοτείς
διά μέσου πεμπτουσίας.

Σημάδια πόνου τρυφερά
στο δέρμα μου αφήνεις
γυμνά σημεία ιερά
με τη ματιά σου ντύνεις.

Με τέχνη προκαταρκτικά
πλάνα μου περιγράφεις
έμπρακτα ή προφορικά
κορύφωση υπογράφεις._


Λέξεων αποτύπωμα 

Ψάχνω την έννοια που ζω
γυρεύω την ουσία
εύστοχες φράσεις να σου πω
κρυφή μου αδυναμία.

Ν' αφήσω αποτύπωμα
στο δρόμο της καρδιάς σου
μορφή, σχήμα, καλούπωμα
μέσα στα κύτταρά σου.

Με ανάγλυφες εικόνες
τις σκέψεις σου να ντύσω
με του έρωτα σταγόνες
πάνω σου να κυλίσω.

Μες στα συνώνυμα να μπω
λόγια ν' ανακατέψω
την έκφρασή σου για να δω
ρίμες ν' αποστρατεύσω.

Παίρνω άντυτα ρήματα
που έχει η γραμματική
του σώματος γνωρίσματα
να δώσω απ' την αρχή.

Ένα λογότυπο οπτικό
ερέθισμα μεγάλο
ίχνος σημάδι δυνατό
απάνθισμα υποβάλω.

Δυναμικά θέλω να μπω
στη σύμπτυξη της έλξης
να τρέξω γρήγορα να βρω
της διαλέκτου γεύσεις.


 Ομόηχα να ταυτιστώ
στον ήχο της πνοής σου
στον πόθο μέσα να χαθώ
στην πλήρη εκπνοή σου.

Αρχέτυπο εκχύλισμα
σειρά μου να εκδώσω
αισθήσεων το λίκνισμα
με μιας να εκτυπώσω.

Αυθαίρετη διέγερση
χάδια πλατωνικά
προστακτική ανέγερση
φιλιά ενεργητικά.

Θεμέλια οριστικής
να στήσω στο κορμί σου
διάταξη παθητικής
εγκλίσεις στην ψυχή σου.

Παιχνίδια εκστασιασμού
αμέρωτα να παίξω
πράξεις πολλαπλασιασμού
στα χέρια να συνθέσω.

Καθήκοντος παράβαση
να σε προφυλακίσω
στους ουρανούς ανάβαση
ποινή να απαιτήσω.

Η κράτηση προσωρινή
στα επίμαχα σημεία
επέκταση ρητορική
λέξεων θεωρία._

Ράγες ευτυχίας 

Καθώς το τρένο ξεκινά
ανοίγει δρόμο τρυφερό
για χίλια μίλια μακριά
για ένα όνειρο κρυφό.

Εθιστικό χορευτικό
στιγμές ελευθερίας
ερωτικό το σκηνικό
ράγες της ευτυχίας.

Εικόνα σ' έξαλλο βαθμό
άσεμνο στήθος ποθητό
σ' έναν απόκοσμο γκρεμό
αμέριμνο και φλογερό.

Γυμνά τοπία ακολουθεί
βαδίζοντας μ' έναν παλμό
τα ίχνη παρακολουθεί
που αφήνει πάνω στο συρμό.

Φρένα δεν έχει λογικής
αυξάνετε γοργά ο ρυθμός
γνώσεις εκτός συντακτικής
μονότονος ήχος καυτός.

Απώτερο έχει σκοπό
κοιλάδα εύφορη να βρει
σαν ακατόρθωτο αγαθό
γλυκιά ουσία να γευτεί.
Διασχίζει άγονα βουνά
με ατέλειωτες πεδιάδες
διακρίνει μέρη ζωντανά
με πλούσιες κορφάδες.

Την πορεία του εκτελεί
μέσα στο χάρτη της ζωής
στο υπέρτατο για να ζει
ευημερία της ψυχής.

Της χαράς δρομολόγιο
τρελή αμαξοστοιχία
με ανώτατο όριο
που μοιάζει αλληγορία.

Της φύσης τις ανηφοριές
με χάρη όλες περνάει
ολόθερμες κατηφοριές
την ύπαιθρο κερνάει.

Πρωτόγονο το έδαφος
που οι ρόδες του αγγίζουν
ταυτόσημη παράγραφος
κορύφωση αποδίδουν.

Επίτευγμα για να βρεθεί
σε γη επαγγελίας
ζητά το ατέρμονο να πιει
πιοτό της αμαρτίας._



Μονάχα εσύ 

Αρκεί το χέρι σου ν' απλώσεις
να μ' αγγίξεις
φτάνει μονάχα μια στιγμή
να μου μιλήσεις.

Θαρρείς ο ουρανός με μιας
πως χαμηλώνει
δύο σώματα σε μια ψυχή
ανταμώνει.

Αρκεί τα μάτια σου να 'ρθούν
να με κοιτάξουν
φτάνει μες στην καρδιά παλμούς
να ανεβάσουν.

Θαρρείς το σύμπαν όλο μ' εμάς
συνωμοτεί
κι αμέσως ερημώνει ολόκληρη
η γη.

Αρκεί με μία λέξη σου
να με ορίσεις
φτάνει τους φράχτες του μυαλού μου
να γκρεμίσεις.

Θαρρείς η θέρμη του κορμιού
μας κυριεύει
στιγμές ερωτικές στο πάθος μας
γυρεύει.

Αρκεί να μπεις μες στ' όνειρο
να με ξυπνήσεις
φτάνει με τα δυο χείλη σου
να με φιλήσεις.

Θαρρείς ο εφιάλτης μου με μιας
πεθαίνει
τις άδειες τις ζωές μας η μοίρα
τις δένει.

Αρκεί με μια αναπνοή
να με κερδίσεις
φτάνει ημίγυμνη στις φλόγες
να με ρίξεις.

Θαρρείς μια μάχη άνιση
εκεί τελειώνει
και όλες τις αισθήσεις μας
υποδουλώνει.

Αρκεί μια σκέψη σου να πεις
να με τρελάνεις
φτάνει από θνητούς, αθάνατους
να κάνεις.

Θαρρείς πως είμαστε θεοί
αγκαλιασμένοι
η αγάπη η δική μας άνωθεν
γραμμένη._





Δεν υπάρχουν σχόλια: