Καλώς ορίσατε στις ''Απόκρυφες ώρες''

"Σελ17-26"

Θησαυροί ψυχής
Σε πρόσμενα εκεί που βγαίνει ο ήλιος
να φανείς.
Σε φώναξα σαν προσευχή εδώ
να κατεβείς.
Σε είδα και ξεκίνησαν τα πάντα
απαρχής..

Σε αντάμωσα και γράφτηκαν
βιβλία της ζωής.

Σου έδωσα ανάσα της πνοής μου
για να ζεις.
Σου φόρεσα το βλέμμα των ματιών μου
για να δεις.
Σου χάρισα εικόνες του μυαλού μου
να σκεφτείς..

Σου έφερα πλούτη ψυχής
να μην το αρνηθείς.

Σε κάλεσα σαν άγγελο επίγειο
να ‘ρθείς.
Σε πότισα στα χείλη το φιλί μου
να γευτείς.
Σε άγγιξα για λίγο το κορμί μου
να αισθανθείς..

Σε θέλω είπα νιώσε με
για να αποτρελαθείς.

Σου άνοιξα την πόρτα των ονείρων μου
να μπεις.
Σου έδειξα της μοίρας μου το δρόμο
για να βρεις.
Σου χάραξα τη ρότα στο παρόν μου
να διαβείς..

Σου έστρωσα τα σύννεφα
της γης να κοιμηθείς.

Σε ρώτησα αν μ' αγαπάς χαρά μου
να μου πεις.
Σε τύλιξα στη δίνη του έρωτά μου
να χαθείς.
Σε αγκάλιασα επάνω μου σφιχτά
να ζεσταθείς..

Με πάθος σ' ερωτεύτηκα
μην αναρωτηθείς.

Σου ζήτησα στο χτύπο της καρδιάς μου
να κρυφτείς.
Σου έβαλα σημάδια του ουρανού
για ν' ανεβείς.
Σου άπλωσα τα χέρια μου γερά
να κρατηθείς..

Σου ψέλλισα θα είμαι εδώ
ποτέ μη φοβηθείς._



Βαθιά αναπνοή

Παίρνω βαθιά αναπνοή

και συνεχίζω
εκεί στην άκρη της ζωής
πάλι γυρίζω.
Λόγια αγάπης
σου ψιθυρίζω.

Θέλω μονάχα να σου πω
πως σ' αγαπάω
με τη μορφή σου
εγώ κοιμάμαι
και ξυπνάω.
Μαζί μου πάντα
σε κουβαλάω.

Μ' αρέσει νύχτα
να τρυπώνω
στο μυαλό σου
σαν μία σκέψη να περνώ
στο λογισμό σου.
Να σου μιλήσω
για το καλό σου.

Συνθέτω όνειρα
πολύχρωμα για σένα
λεηλατώντας
τις αισθήσεις μου
στο τέρμα.
Παλμός να γίνω
μέσα στο αίμα.


Κράτα το χέρι μου σφιχτά

και μη φοβάσαι
όσο αναπνέω θα 'μαι δω
να το θυμάσαι.
Έως το τέλος
κοντά μου θα 'σαι.

Στα χείλη σου να ανθίσει
το χαμόγελό σου
να φύγει η συννεφιά
από το μέτωπό σου.
Εγώ θα είμαι
ο άνθρωπός σου.

Όσο κυλούν οι ώρες
δεν τα παρατάω
γεννιούνται ελπίδες
τα μάτια σου αν κοιτάω.
Δίπλα μου σ' έχω
όπου κι αν πάω.

Μέχρι η γαλήνη
να σκεπάσει
την ψυχή μου
την ολοκλήρωση να βρει
η ύπαρξή μου.
Πλάι σου θα 'ναι
με τη γραφή μου
η έμπνευσή μου._


Σώπα μην κλαις ψυχή μου 
Πάλι βουρκώνουν τα μάτια μου για σένα
έφυγες πάλι και ο κόσμος
μοιάζει ψέμα.
Άφησες τ' άρωμα εδώ να πλημμυρίζει
κάθε ανάμνηση γλυκιά
να σε θυμίζει.

Έχω στο στήθος τους παλμούς απ' την καρδιά σου
έφυγες πάλι κι εγώ ζω
με τη σκιά σου.
Άφησες φλόγες στο κορμί να με τυλίγουν
και τις αισθήσεις μου εσένα
να ταυτίζουν.

Κι εσύ μου λες..
_Σώπα μην κλαις ψυχή μου πάλι θα γυρίσω.

Πάλι κοιτώ το είδωλό σου στον καθρέφτη
έφυγες πάλι ψεύτικη είναι
κάθε σκέψη.
Άφησες ψίθυρους τ' αυτιά μου να τρυπάνε
πληγές τα χάδια σου στο σώμα
να πονάνε.

Έχω στα χείλη μου τη γεύση των φιλιών σου
έφυγες πάλι μα ηχεί
ο στεναγμός σου.

Άφησες διάχυτη την αύρα να σ' αγγίζω
σε κάθε βήμα μου μπροστά
να σ' αντικρίζω.
Κι εσύ μου λες..
_Σώπα μην κλαις ψυχή μου
πάλι θα γυρίσω χωρίς εσένα πώς να ζήσω.


Πάλι σε ψάχνω σε ζητώ απεγνωσμένα
έφυγες πάλι τριγυρίζω
στα χαμένα.
Άφησες ίχνη που τα βλέπω και σωπαίνω
μου πήρες την αναπνοή
κι αργοπεθαίνω.

Έχω σεντόνια με ιδρώτα ποτισμένα
έφυγες πάλι κι όλα μοιάζουν
γκρεμισμένα.
Άφησες μέρη με εικόνες που δεν σβήνουν
την παρουσία σου έντονα
να μου δίνουν.

Κι εσύ μου λες..
_Σώπα μην κλαις ψυχή μου πάλι θα γυρίσω.

Πάλι ο πόνος σταματά τα κύτταρά μου
έφυγες πάλι χίλια μίλια
μακριά μου.
Άφησες όνειρα μέσα τους να σε κρύψω
έτσι θα βρω τη δύναμη
να συνεχίσω.

Έχω στο βλέμμα μου το γέλιο τη θωριά σου
έφυγες πάλι η απόφαση δικιά σου.
Άφησες ώρες τα λεπτά πια να μετράω
και αναμφίβολα παντού
να μη χωράω.

Κι εσύ μου λες..
_Σώπα μην κλαις ψυχή μου πάλι θα γυρίσω
και πιότερο να σ' αγαπήσω.



Όνειρο ή πραγματικότητα
Ακοίμητη η αγάπη σου, οι ρίζες μπλεγμένες
στην καρδιά μου, δίνοντάς της
αδιάκοπο παλμό.

Ο κόσμος του μυαλού μου, ένα βιβλίο.
Κάθε σελίδα του κι ένα ταξίδι..
_Ονείρου ή πραγματικότητας;

Σ' αυτή τη ζωή όλοι μας έχουμε ρόλους.
Πάντα μου άρεσε να κρύβομαι στο παρασκήνιο
και να θαυμάζω όσους λάμπουν πάνω
στη σκηνή.

Κοντά σου έμαθα να είμαι η πρωταγωνίστρια.
Όχι για ρόλους που μου ανάθεσες, αλλά γι' αυτούς
που διάλεξα στο πλάι σου να ζήσω.

Κάποιες σκηνές είχαν γραφτεί από παλιά
έχοντας κάνει τη διανομή των ρόλων κάποιοι άλλοι
που με ανάγκαζαν να παίζω τα ίδια κομμάτια
ξανά και ξανά.

Μαζί σου η πλοκή αλλάζει συνεχώς τα γεγονότα
ανάμεσα πάντα σε δυο επιλογές..
Μία εξαιρετικά επικίνδυνη παράσταση
στον πλανήτη που λέγεται Γη..

Ένα είναι το μόνο σίγουρο, έχω τη δύναμη να συνεχίσω
σ' έναν τρίτο δρόμο που μου δείχνει η μοίρα
ακόμη κι αν η ζωή προχωράει δίχως
να με ρωτήσει.


Κανένας δεν γνωρίζει τον τελικό προορισμό
αλλά και δεν το βάζει κάτω ακόμη κι αν όλοι
τον εγκαταλείψουν..
Κι αν τελικά ζει χωρίς αγάπη, μαθαίνει ν' αγαπά
τον εαυτό του.

Έτσι ξεκίνησε αυτή η αγάπη, με το πρώτο μικρό βήμα
σαν τον ανθό της άνοιξης μετά από βαρυχειμωνιά.
Τώρα ανοίχτηκε στο αρχιπέλαγος, επιθυμώντας
την ένωσή της με τον ουρανό.

Έτσι διεγείρεις τις αισθήσεις μου
και δημιουργείς συναισθηματικές εντάσεις.
Γι' αυτό σε αγαπώ..
Το πάθος σου με παρασύρει σε μια αγκαλιά
που είναι ανοιχτή μόνο για εμένα
στα βάθη του ωκεανού..

Η γοητευτική σου παρουσία πηγαινοέρχεται
γεμίζοντας την ατμόσφαιρα έρωτα.
Ο ήλιος αναδύεται στον ορίζοντα με καθάρια
ζεστή καρδιά φωτίζοντας τη γραμμή ζωής.

Συνδέεις το επόμενο με το προηγούμενο
και το προηγούμενο με το τώρα, σαν κάτι
που κρατά για αιώνες.

Ιδιαίτερα ελκυστικό στις μέρες μας.
Της ψυχής μου το σαλόνι γιορτινό
κι εσύ πάντοτε, επίσημος 
καλεσμένος._
















“Η θύρα της ψυχής ανοίγει μόνο 
για να περάσουν στιγμές
που αξίζει πάντα να θυμάσαι.”

Σελ.6-16 

Δεν υπάρχουν σχόλια: